سازمان عفو بین الملل همزمان با تایید حکم ۴.۵ زندان «مسعود کاظمی» روزنامه نگار و سردبیر ماهنامه «صدای پارسی»، با انتشار بیانیه‌ای خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط این روزنامه نگار از زندان شد.

روز چهارشنبه ۱۶ مرداد، شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران حکم ۴.۵ زندان مسعود کاظمی را تائید کرد.

سازمان عفوبین الملل چهارشنبه شب با انتشار بیانیه‌ای حکم صادر شده برای او که تنها به خاطر فعالیت‌های حرفه‌ای به عنوان یک روزنامه‌نگار صادر شده است را ناعادلانه اعلام کرد و از مقامات جمهوری اسلامی خواست مسعود کاظمی را فورا و بدون قید و شرط آزاد کنند.

صدای آمریکا گزارش داد؛ شیما تدریسی، یکی از نزدیکان مسعود کاظمی روز چهارشنبه ۱۶ مرداد در صفحه توئیتر خود این خبر را منتشر کرده و نوشت که «حکم مسعود کاظمی در دادگاه تجدید نظر عینا تایید شد. این هم هدیه به مسعود به مناسبت روز خبرنگار، سهم مسعود از روزنامه‌نگاری بیکاری و حبس (است).»

مقاله قبلیمحکومیت حبس مسعود کاظمی تایید شد
مقاله بعدیآمریکا: جمهوری اسلامی در سیستم مخابراتی کشتی‌ها در خلیج فارس اختلال ایجاد می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.