سارا پولی کارگردان کانادایی برای ساخت فیلم مستند “داستان هایی که ما می گوییم” نامزد دریافت جایزه آیدا شده است.

 یک داستان خانوادگی با عنوان “داستان‌هایی که ما می‌گوییم” ساخته سارا پولی و فیلم “ماهی سیاه” ساخته گابریلا کوپرت ویت درباره دنیای زیر آب نامزد دریافت جایزه فیلم بلند انجمن مستندسازان بین المللی شده‌اند.

دیگر رقبای دریافت این جایزه “عمل کشتن” ساخته جاشوا اوپنهایمر، “میدان” فیلمی از جهان نجوم مصری و “بگذار آتش بسوزاند” ساخته جیسون اوسدر هستند.

امسال بیست و نهمین سال اهدای این جوایز در تاریخ ششم دسامبر در لس آنجلس برگزار می شود.

“ماهی سیاه” بر یک نهنگ قاتل تمرکز دارد که مسئول کشته شدن سه فرد در دنیای آب است. این فیلم در کنار فیلم سارا پولی با فروش دو میلیون و صد هزار دلاری شان دو فیلم موفق در میان این پنج نامزد هستند.

با این حال مستند مورگان نویل با عنوان “فاصله بیست پایی از ستاره” که مستندی درباره پس‌زمینه خوانندگان مطرح است، موفق نشد به این فهرست راه پیدا کند.

این نامزدها با بررسی 273 فیلم از سراسر جهان انتخاب شده اند. به گفته مایکل لامپکین مدیر این دوره از جشنواره فیلم مستند “آیدا”، امسال 400 فیلم مستند بلند و کوتاه از سراسر جهان برای این رقابت شرکت کردند.

در دور پیش “در جستجوی مرد شکری” موفق به کسب این جایزه شد و جایزه مستند اسکار را نیز به خود اختصاص داد. فیلم “داستان هایی که ما می گوییم” سارا پولی موفق شد تا جایزه 100 هزار دلاری بهترین فیلم سال کانادا را از منقدان فیلم تورنتو دریافت کند.

به گزارش  مهر به نقل از ورایتی،این فیلم موفق به کسب جایزه مستند آلن کینگ نیز شده است. سارا پولی که اکنون 34 سال دارد، بازیگر نقش سارا در مجموعه تلویزیونی “داستان های جزیره” است. او در فیلم های متعددی بازی کرده و فیلم های متعددی نیز ساخته است.

مقاله قبلیبانوی قصاب(به همراه تصاویر)
مقاله بعدیلندن سقوط کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.