شرکت “لوکال موتورز” قصد دارد از نوعی اتوبوس خودران رونمایی کند که بیشتر فرآیند تولید آن بر اساس چاپ سه‌بعدی صورت گرفته است.

شرکت “لوکال موتورز” (Localmotors)، نوعی اتوبوس برقی خودران ارائه داده که می‌تواند نسل آینده اتوبوس‌ها باشد.

چراغ‌های جلو و شیشه‌های این شاتل خودران بلند و مستطیل شکل موسوم به “اُلی ۲.۰”(Olli ۲.۰)، بسیار بزرگ هستند و در قاب‌های گرد قرار دارند. این طراحی، ظاهری دوستانه و آرام به “اُلی” می‌بخشد و راننده را به رانندگی تشویق می‌کند.

اُلی ۲.۰ از هر نظر از جمله نحوه تولید، متفاوت است و “لوکال موتورز” برای سرعت دادن به پذیرش اتوبوس خودران، نسبت به پیشرفت آن اقدام کرده است. این اتوبوس الکتریکی خودران که قابلیت اتصال به اینترنت دارد، به حمل و نقل سرعت خواهد داد.

“جان راجرز”(John Rogers)، بنیانگذار و مدیرعامل لوکال‌ موتورز گفت: آینده اینجاست. اُلی، محصولی است که می‌توانم صحبت‌های بسیاری در مورد آن داشته باشم. از آنجا که همیشه در مورد این وسیله نقلیه جدید و تاریخ آماده شدن آن از من سوال می‌شود، مایلم پاسخ دهم که اُلی در حال حاضر نیز آماده است فقط در همه جا حضور ندارد.

آغاز طراحی اُلی از سال ۲۰۱۶ و با نسخه پیشین آن موسوم به اُلی ۱.۰ بود. این وسیله نقلیه، در شهر نشنال هاربر ایالت مریلند آمریکا به کار گرفته شد و تا دو سال پس از آن نیز در برنامه‌های گوناگون از جمله “ال‌ای اتوموبیلیتی” (LA Automobility) و رسانه‌های متفاوت به نمایش درآمد.

هم شرکت لوکال‌موتورز که در سال ۲۰۰۷ بنیانگذاری شده و شاتل اُلی ۱.۰، نام‌های آشنایی در صنعت وسایل نقلیه خودران هستند اما اغلب، زیر سایه شرکت‌های بزرگتر مانند “آرگو ای‌ال”(Argo AI)، “کروز” (Cruise)، “اوبر” (Uber) و “ویمو” (Waymo) که به طراحی تاکسی‌های رباتیک مشغول هستند، پنهان می‌مانند.

اُلی، برای محیط‌های باز و کم‌ جمعیتی طراحی شده که بیمارستان‌ها، پایگاه‌های نظامی و دانشگاه‌ها در آنها قرار دارند.

راجرز افزود: در صورت به کار گرفتن اُلی، عموم مردم همیشه آن را در شهر نخواهند دید اما فضاهای باز، محل خوبی برای استفاده از این اتوبوس خودران خواهند بود. این فضاها می‌توانند مکان خوبی برای تردد اُلی باشند.

قابلیت‌های اولی

هر دو نسخه‌ اُلی، به یکدیگر شباهت دارند و وسایل نقلیه‌ای با سرعت پایین هستند که سرعت آنها، به ۲۵ مایل در ساعت می‌رسد. این وسایل نقلیه خودران، یک آزمایش تصادف را که توسط شرکت لوکال موتورز طراحی شده بود، پشت سر گذاشتند و به سطح چهارم قابلیت خودران رسیدند. این رتبه بدین معناست که اُلی می‌تواند جنبه‌های گوناگون رانندگی را در شرایط خاص و بدون دخالت انسان مدیریت کند.

اُلی می‌تواند با هر بار شارژ، تا ۱۶۰ کیلومتر را طی کند. لوکال موتورز، فرآیند ساخت را بهبود بخشیده و در حال حاضر، ۸۰ درصد فرآیند ساخت اُلی ۲.۰ براساس چاپ سه‌بعدی صورت گرفته است.

رانندگان می‌توانند در این اتوبوس، به اسپیکرها، میکروفن‌ها و صفحات لمسی بهتری دسترسی داشته باشند. لوکال‌ موتورز، از یک رابط برنامه‌نویسی کاربردی استفاده کرده که امکان به کار بردن رابط‌های کاربری بسیاری را فراهم می‌کند. راجرز در این باره، به جزئیات بیشتری اشاره نکرد.

لوکال موتورز، قابلیت‌های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی را نیز به شاتل خود اضافه کرده است و کاربران می‌توانند در صورت تمایل، از آنها استفاده کنند. همچنین، فضای داخلی شاتل، بر اساس اولویت کاربران تغییر خواهد کرد. راجرز باور دارد که لوکال موتورز با این سفارشی‌سازی می‌تواند از رقبای خود که در این زمینه فعالیت دارند، پیشی بگیرد.

مقاله قبلیاینترنت کوانتومی به واقعیت نزدیک شد
مقاله بعدیطراحی ساعت با الهام از دایناسور!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.