۲۶ دی ماه سازمان غیردولتی اکسفام اعلام کرد که جایزه سالانه خود را به دو روزنامه نگار ایرانی، ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی امویی،  به دلیل دفاع از آزادی بیان و قلم اعطاء کرد. این جایزه در غیاب این دو روزنامه نگار در شهر لاهه هلند به این دو روزنامه نگار تعلق گرفت.

جایزه اوکسفام از سوی یک سازمان غیر دولتی از سال ۲۰۰۱ طراحی شده است. این جایزه به روزنامه نگاران و نویسندگانی در سراسر جهان تعلق می گیرد که به دلیل حرفه شان در معرض خطر قرار گرفته یا به دلیل فشارهای از سوی دولت شان مجبور به پناهندگی شده اند.

جایزه سال ۲۰۱۵ اوکسفام در غروب ۲۶ دی ماه طی مراسمی به چهار خبرنگار و نویسنده از خاورمیانه تعلق گرفت. ژیلا بنی یعقوب و همسرش بهمن احمدی امویی، خبرنگار، نویسنده و فعال حقوق بشر از ایران، عبدالمنعم محمد رحمت الله محمد احمد، نویسنده، شاعر، خبرنگار و فعال حقوق بشر از سودان، راضان المغربی، نویسنده، خبرنگار و فعال حقوق بشر از لیبی.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ از سال ۲۰۰۱ تا کنون ۱۸ نفر از ۵۹ خبرنگار و نویسنده ای که طی این سال ها از اوکسفام جایزه گرفته اند از کشورهای اسلامی بوده اند که برای تحقق آزادی بیان در جوامع خود تلاش کرده اند.

ژیلا بنی یعقوب، دبیر سرویس اجتماعی بسیاری از روزنامه های اصلاح طلب روز ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، در جریان وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری همراه با همسرش بهمن احمدی امویی، خبرنگار مطرح حوزه اقتصادی و اجتماعی بازداشت شد.

خانم بنی یعقوب در خرداد ماه ۱۳۸۹ به یک سال حبس و ۳۰ سال محرومیت از حرفه روزنامه نگاری محکوم شد و آقای بهمن احمدی امویی به پنج سال و چهار ماه حبس محکوم شد. آقای امویی در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۹۳ پس از اتمام دوران حکمش از زندان رجایی شهر کرج آزاد شد. هم اکنون این زوج محروم از فعالیت رسمی هستند.

پیش از این بنیاد بین المللی رسانه های زنان در سال ۲۰۰۹ «جایزه شجاعت در روزنامه نگاری» را به ژیلا بنی یعقوب داد همچنین سازمان غیر دولتی «روزنامه نگاران کانادایی مدافع آزادی بیان» در سال ۲۰۰۹ به خانم بنی یعقوب «جایزه جهانی آزادی بیان» را اعطا کرد. بهمن احمدی امویی نیز در سال ۱۳۸۹ جایزه جهانی هلمن- همت را دریافت کرد.

مقاله قبلیامام جمعه تهران از کشورهای غربی و خبرنگاران “شارلی هبدو” به عنوان “جانی” یاد کرد
مقاله بعدیتصویر لحظه ‌‌تلخ‌ غرق ‌شدن ‌دو‌ دختر در ‌شورابیل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.