یک زن موتور سوار انگلیسی در دو سال گذشته به مدت دو ماه تمام مناطق ایران را از طریق موتور سیکلت پیموده است.

به گزارش عصر ایران ” لوییز پریس” موتور سوار حرفه ای و گردشگر انگلیسی در سال های 2013 و 2014 دو بار و در مجموع 60 روز ، مسافتی معادل 3 هزار مایل ( 4800 کیلومتر) را از شمالی ترین نقاط تا کویر مرکزی و شهرهای اصفهان، شیراز و یزد و.. را با موتور پیموده است.

این موتور سوار انگلیسی در گزارش هایی که درباره سفر به ایران نوشته ، مردم ایران را مردمی بسیار مهربان و میهمان نواز خوانده و تصویری که از ایران دیده است را کاملا مغایر با آنچه که در تبلیغات منفی از ایران در رسانه های جهان تصویر می شود، دانسته است.

368355_443

این موتور سوار انگلیسی می نویسد: در جاده های ایران بیشتر تابلوها تنها به زبان فارسی است و این برای جهانگردان مساله ساز است.

پریس در گزارش های خود بر رانندگی زنان در ایران ولی عدم صدور گواهی نامه موتور سواری برای آنان و نیز به مساله بالا بودن آمار مرگ و میر در جاده های ایران تاکید کرده است.

مقاله قبلیروحانی: درصورت ضرورت مذاکرات را تمدید می‌کنیم
مقاله بعدیشکنجه های وحشیانه و قرون وسطایی یک زندانی در زندان مرکزی زندان زاهدان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.