فیلم «من نور را دیدم» درباره زندگی هنک ویلیامز خواننده سبک کانتری تولید و روانه بازار می‌شود.

 کمپانی سونی پیکچرز کلاسیک اعلام کرد قصد دارد فیلم «من نور را دیدم» را که درباره زندگی «هنک ویلیامز» خواننده سبک کانتری با بازی «تام هیدلستون» است برای ۲۷ نوامبر (۶ آذر) روانه بازار کند.

هنک ویلیامز خواننده محبوب سبک کانتری در سال ۱۹۲۳ در آلاباما به دنیا آمد. در ۱۹۳۷ به مونتگوری رفت و در یک ایستگاه رادیویی به اجرای برنامه پرداخت و گروهش را تاسیس کرد. چند سال بعد به دلیل آغاز جنگ جهانی دوم گروه از هم پاشید و او شغلش را به دلیل مصرف بیش از حد الکل از دست داد.

ویلیامز چند سال بعد با «آدری شپرد» ازدواج کرد که برای تقریباً یک دهه کارهای او را مدیریت می‌کرد. او سرانجام در سال ۱۹۵۳ در حالیکه از همسرش جدا شده بود و هیچ شغلی نداشت به دلیل مصرف دارو و الکل از دنیا رفت. از جمله آهنگ های معروف او می توان به «بزرگراه گمشده»، «من نور را دیدم» و «تو دوباره برنده می‌شوی» اشاره کرد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی،«مارک آبراهام» کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد و بازیگران دیگری از جمله «الیزابت اولسن»، «برادلی وات فورد»، «دیوید کرامهولز» و «چری جونز» در این فیلم ایفای نقش خواهند کرد.

مقاله قبلیتصاویر کشف موجود عجیب و ناشناخته در سواحل روسیه
مقاله بعدیکاپولا رییس هیات داوران جشنواره فیلم مراکش شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.