کلی گارنر بازیگر «هوانورد» مارتین اسکورسیزی قرار است در یک مینی‌سریال نقش مریلین مونرو، بازیگر افسانه‌ای هالیوود کلاسیک را بر عهده بگیرد و سوزان ساراندون در نقش مادر وی ظاهر می‌شود.

 شرکت تولید برنامه‌های تلویزیونی لایف‌تایم سریال تلویزیون کوتاه چهار ساعته‌ای با عنوان «زندگی مخفی مریلین مونرو» (The Secret Life of Marilyn Monroe) می‌سازد که از کتابی  به‌قلم رندی تارابورلی اقتباس می‌شود. به‌نوشته انترتینمنت ویکلی، در این مینی‌سریال قرار است کلی گارنر بازیگر 30 ساله فیلم‌های «هوانورد» مارتین اسکورسیزی و «لارس و دختر واقعی» نقش مریلین مونرو، ستاره هالیوود دهه‌های 1950 و 1960 را ایفا کند.

سریال «زندگی مخفی مریلین مونرو» درامی است که به کند و کاو در زندگی خانوادگی مریلین مونرو می‌پردازد و نشان می‌دهد که این بازیگر چگونه در مقابل دنیایی که به‌نظرش می‌رسید به وی هجوم می‌آورد، سعی می‌کرد امنیت روانی خود را حفظ کند.

گارنر قراراست مونرو را در قالب ستاره‌ای که مدام با لباس‌های فاخر روی فرش قرمز مراسم پر زرق و برق هالیوودی می‌رود، در مبارزه مدام با عوامل مخرب درونی به ارث رسیده از مادر دچار مشکلات روانی حاد خود نشان دهد.

سوزان ساراندون بازیگر «تلما و لوییز» و «قدم زدن مرد مرده» در این سریال نقش مادر او، گلَدیس را ایفا می‌کند که مریلین هم از او متنفر بود و هم به او عشق می‌ورزید و دلش می‌خواست نجاتش بدهد. «زندگی مخفی مریلین مونرو» در سال 2015 در شبکه تلویزیونی لایف‌تایم نمایش داده خواهد شد.

نقش مریلین مونرو را در سال 2011 میشل ویلیامز در فیلم سینمایی «هفته من با مریلین» به کارگردانی سایمون کورتیس ایفا کرده بود.

به‌ گزارش آنا، مریلین مونرو که در اصل جین مورتنسن نام داشت، در سال 1926 در لس‌آنجلس کالیفرنیا به دنیا آمد. از سال 1947 وارد حرفه بازیگری شد و در سال 1950 در «جنگل آسفالت» جان هیوستن و «همه چیز درباره ایو» جوزف منکیه‌ویتس حضور پیدا کرد. «آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند» (1953)، «رودخانه بدون بازگشت» (1954)، «خارش هفت ساله» (1955)، «بعضی‌ها داغش را دوست دارند» (1959) از آثار مهم مریلین مونرو بودند و «ناجورها» (1961) آخرین فیلم بلندی بود که وی پیش از خودکشی در سال 1962 در آن بازی کرد.

www.huffingtonpost.com

مقاله قبلیاطلاعیه مطبوعاتی «جیمز بزان» نماینده پارلمان کانادا در خصوص محکومیت اعدام ریحانه جباری
مقاله بعدیزندانی سیاسی دهه ۶۰ علی معزی در بند ۲۰۹ شکنجه گاه وزارت اطلاعات تحت بازجویی است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.