بنابه گزارشات رسیده زندانی سیاسی جیهند ریگی در شکنجه گاه زندان زاهدان معروف به بند قرنطینه تحت شکنجه های جسمی و روحی زندانبانان ولی فقیه قرار دارد.

زندانی جیهند ریگی ۲۷ ساله ۲۵ دی ماه در پی اعراض به شرایط غیر انسانی و قرون وسطایی حاکم بر زندان توسط غلامی رئیس اطلاعات زندان به سلولهای انفرادی منتقل گردید و از آن زمان تاکنون تحت شکنجه های جسمی و روحی زندانبانان ولی فقیه بخصوص غلامی رئیس اطلاعات زندان و خسروی رئیس زندان قرار دارد.

او بارها با دسبند و پابند برای مدت طولانی در سلولهای انفرادی نگهداری شد که شرایط را برای استراحت کردن و انجام کارهای شخصی سخت و طاقت فرسا می کند.او همچنین بارها با باتون، شلنگ آب و شوکر برقی برای مدت طولانی و طی زمانهای متمادی مورد شکنجه قرار گرفته و می گیرد. این زندانی سیاسی در اثر شکنجه های وحشیانه دچار صدمات جسمی گردیده است که از جمله آن زخمی شدن وخونریزی دست چپ وی می باشد.

زندانی سیاسی جیهند ریگی حدودا ۳ سال پیش دستگیر و۲ ماه در سلولهای انفرادی اداره اطلاعات زاهدان تحت شکنجه های جسمی وروحی بازجویان و شکنجه گران ولی فقیه قرار داشت.سپس در یک دادگاه نمایشی توسط مه گلی رئیس شعبه ۱ دادگاه انقلاب زاهدان به ۱۰ سال زندان و اعدام محکوم گردید .

شکنجه های و رفتارهای غیر انسانی یا توسط خود بازجویان وزارت اطلاعات صورت می گیرد و یا اینکه به اطلاعات زندان دستور داده می شود که این اعمال ضدبشری را علیه زندانیان سیاسی بی دفاع بکار ببرند. بازجویان وزارت اطلاعات شکنجه های قرون وسطای و غیر انسانی را بدستور آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات به اجرا در می آورند که از اعضای دولت آخوند حسن روحانی است و معمولا این ۲ آخوند جنایتکار علیه بشریت سیاستهای ولی فقیه آخوند علی خامنه ای را به اجرا در می آورند .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال زندانیان سیاسی به سلولهای انفرادی و اعمال شکنجه های و حشیانه و قرون وسطایی علیه آنها را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۴اسفند ۹۲ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیمصاحبه نماینده کاظمینی بروجردی با رادیو ایران زمین؛ فایل شنیداری
مقاله بعدیمحاکمه مجدد ۲ تن ازخانواده های زندانی سیاسی دهه ۶۰
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.