بنابه گزارشات رسیده  ۸۶ روز است که زندانی سیاسی ارژنگ داودی در سلولهای انفرادی تحت شدیدترین فشارها و اذیت و آزارهای بازجویان وزارت اطلاعات قرار دارد.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی از آبان ماه تا به حال که بیش از ۸۶ روز می باشد به سلول ۵ سالن شرعی زندان بندر عباس منتقل شده است . او در مکانی نگهداری می شود که هیچ زندانی در آن وجود ندارد ، هیچگونه ارتباطی با سایر زندانیان ندارد و به گونه ای است که حتی صدای زندانیان را هم نمی شنود . از هواخوری محروم بوده و بوی تعفن فاضلاب در سلول وی مستمرا وجود دارد که موجب اذیت و آزار شدید وی شده است.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی در طی این مدت از داشتن هرگونه تماس تلفنی ویا ملاقات با خانواده اش محروم می باشد.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی حتی حق خرید مواد غذایی کنسروی از فروشگاه زندان را ندارد و ناچاراست غذای زندان که با حداقل کمیت و کیفیت می باشد و تقریبا غیر قابل خوردن است را مصرف کند.

او همچنین از دردهای شدید در ناحیه کتف و ساق پا که در اثر شکنجه بازجویان وزارت اطلاعات به آن دچار شده است رنچ می برد اما بازجویان وزارت اطلاعات از درمان وی ممانعت می کنند.

تا به حال چند گروه از بازجویان وزارت اطلاعات به سلول وی مراجعه کرده اند و او را مورد اذیت و آزار و تهدید قرار داده اند.

مسئولیت تام و تمام وی را به محرم علی براری رئیس اطلاعات زندانهای استان هرمزگان سپرده اند و این فرد شرایط سخت و طاقت فرسایی را علیه وی بکار می برد . محرم علی براری فرامین بازجویان وزارت اطلاعات را به اجرا می گذارد. این جنایتکار علیه بشریت در شکنجه زندانیان و قتل و اذیت و آزار آنها نقش مستقیم دارد.

مدت محکومیت زندانی سیاسی ارژنگ داودی عملا چند ماه پیش به پایان رسیده است اما بازجویان وزارت اطلاعات نه تنها او را آزاد نمی کنند بلکه وی را به سلول کاملا ایزوله شده ای منتقل نموده اند.

بازجویان و شکنجه گران وزارت اطلاعات فرامین و دستورات جنایت علیه بشریت مانند ؛ یورش به منازل مردم، دستگیری، شکنجه ، وادار کردن به اعترافات تلویزیونی ، تعیین حکم اعدام و یا احکام سنگین زندان را از آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات دولت آخوند حسن روحانی می گیرند و به اجرا می گذارند.سیاست جنایت علیه بشریت در ایران توسط آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم تعیین می شود.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی از سال ۱۳۸۲ تاکنون در زندان بسر می برد و در طی این مدت بارها به شکنجه گاه های مختلف وزارت اطلاعات منتقل شده و ماه ها در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان قرار گرفته است.بازجویان وزارت اطلاعات برای تحت فشار قرار دادن وی، همسر ایشان را دستگیر و ۴ ماه در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار دادند .با نامه کتبی دفتر آخوند علی خامنه ای منزل شخصی ارژنگ داودی مصادره و به اموال آخوند علی خامنه ای که همگی از اموال سرقت شده مردم ایران است،افزوده شد .

ه گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، عدم آزادی زندانی سیاسی ارژنگ داودی را که مدت محکومیت غیر قانونی وغیر انسانی او چند ماه است که به پایان رسیده است و نگه داشتن او در سلولهای کاملا ایزوله با شرایط طاقت فرسا و غیر انسانی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی مانند آخوند صادق لاریجانی ، آخوند حسن روحانی ، آخوند محمود علوی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

22بهمن ۹۲ برابر با 11 فوریه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

 

مقاله قبلیپاسخ کنایه آمیز روحانی به مخالفان او و عملکردهای دولت یازدهم!
مقاله بعدیجايزه شوراي شهر لس آنجلس براي انيميشن «يخ زده»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده