بیانیه زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان در محکومیت اعدام جمعی و انتقام گیرانه ۱۶ زندانی در زندان مرکزی زاهدان و خواستار دخالت دبیر کل سازمان ملل متحد و شورای امنیت برای برای متوقف کردن اعدام ها در ایران و پیگیری و مجازات آمرین و عاملین این جنایتها.

این بیانیه جهت ارسال به مجامع بین المللی و انتشار در اختیار رسانه ها قرا داده شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن بیانیه به قرار زیر می باشد:

با درود و احترام،

به استحضار می رساند واقعه و جنایت صبح شنبه مورخه ۴ آبان ۹۲ در زندان مرکزی زاهدان ، به شهادت رسیدن عده ای از مبارزان غیور و غیرتمند شخصیت های سیاسی با حکم اعدام از طرف وزارت دادگستری را شدیدا محکوم می کنیم .

حکامی که به جای عدل و داد و برقراری مساوات و امنیت و خدمت به ملتها متاسفانه برای بقای قدرت خویش دست به هر جنایتی زده و قتل ، کشتن ، اعمال زور و خشونت و ایجاد رعب و وحشت و انواع شکنجه های ضد بشری و با اعتقاد به سیاستهای غلط و تضییع حقوق مدنی و سرمایه های ملی انسانی می پردازند و به جای الگو گرفتن از شیوه انبیا و اولیا و حکام عدالت گستر و پایبندی به اصول و اخلاق در واقع به پیروی ازافرادی همچون مک اولیف فیلسوف و سیاستمدار تاریخ و امثال آن که می گفتند; « حکام و زمامداران ، بی رحمی را یکی از سلاحهایی بداند که ملتها را متحد و مطیع می سازد ».

همین طرز تفکر ، جباران و مستبدانی برای بقا و حفظ قدرت خویش خونهایی می ریزند و یکسری انسانهای آزاده بیشماری را به دیار مرگ می فرستند و از کشتار و اعدام و اعمال زور و خشونت و تبعیض و ظلم باکی ندارند اینها هستند که نخست از آسمان بر آنها لعنت و نفرین می بارد و سپس تنفر و لعنت زمینیان و دعا و فریاد مظلومان از هر سوعلیه آنان سرازیر می شود و در چاه بد عملکرد خویش سقوط خواهند کرد .

ما زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان بلوچستان ایران این جنایت و کشتار مظلومانه مبارزان حق و حقیقت را شدیدا محکوم می کنیم و از مقامات سازمانهای بین المللی و حقوق بشری تقاضا داریم هر چه سریعترجلوی این جنایات و کشتارهای ملت مظلوم و بی دفاع را بگیرند و این جنایت را محکوم بدارند عاملان این اعدامها را مورد بازخواست قرار دهند و دادگاهی نمایند.

بیانیه زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان

آبان ۱۳۹۲

امضا کنندگان :ایرج محمدی، محمد امین آگوشی، بشیر احمد حسین زهی، ناصر ریگی، خسرو ریگی، جیهند ریگی ، عبدالغنی گنگوزه ای ریگی ، رحیم ریگی، عابد بم پوری، اسحاق کلکلی، فاروق ملازهی ، عبداخالق شاهوزهی، امیر سعد سربازی، ارسلان بهادری ، محسن امیری، صادق مهرپویان ، احمد فرخی، مصطفی میری، سیروس بلوچ

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

 

مقاله قبلیمعلم بازنشسته زندانی در اعتراض به رفتارهای غیر انسانی با دوختن لبانش دست به اعتصاب غذا زد
مقاله بعدیکشف سیّارۀ مذاب
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده