عصر امروز مراسم انتخاباتی ستاد جوانان حامی روحانی سراسر کشور در حسینیه جماران برگزار شد. اما این مراسم با دخالت نیروهای امنیتی به تشنج کشیده شد. بنا به گزارش های منتشر شده سعید الله بداشتی رئیس و مجتبی هاشمی از اعضای ستاد جوانان حامی دکتر حسن روحانی دستگیر شده اند.

بنا به گزارش انتشار یافته در سحام، پیش از شروع سخنرانی صد ها تن از حاضران شعار هایی در حمایت از سران جنبش سبز در حصر ” میر حسین موسوی و مهدی کروبی” و شعار “زندانی سیاسی آزاد باید گردند” را سر دادند.

در ادامه در حین سخنرانی حسن روحانی هر کجا که اشاره ای به سران جنبش سبز در حصر می شد شعار “سران در حصر ما آزاد باید گردند ” سرداده می شد.

همچنین در بخشی از سالن تعدادی از عکس های میر حسین موسوی بالا برده شده بود. در بخش هایی از جمعیت نیز افراد دست نوشته هایی که محتوای آن شعار هایی از جمله ” آزادی و برابری” ، ” زندانی سیاسی آزاد باید گردد” ، ” یاردبستانی من در زندان است”، “سران در حصر ما آزاد باید گردند”، ” مرگ بر استبداد” دیده می شد.

در انتهای مراسم جمعیت در حین خروج از محل حسینیه شعار “یا حسین میر حسین” و “زندانی سیاسی آزاد باید گردد” را سر می دادند.

بنا به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان، در انتهای مراسم موتور سواران یگان ویژه همراه با نیروی انتظامی و نیروهای اطلاعاتی لباس شخصی کوچه های اطراف این مراسم را بستند.

محمد پارسی، شیرین میرکرمی، محسن رحمانی و چندین نفر دیگر جزو بازداشت شدگان هستند.

مقاله قبلیهاشمی رفسنجانی با دخالت وزیر اطلاعات رد صلاحیت شد
مقاله بعدیبلغارستان موفق به شکست تیم ملی والیبال شد..
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.