برنده هفت جایزه اسکار دلیل بازنشستگی خود را جلوه‌های ارزان و سریع هالیوود می‌خواند.

ريك بيكر به عنوان یکی از پرافتخارترین شخصیت‌ها و نماد آرایش و جلوه‌های ویژه هالیوود شناخته مي‌شود. کارهای اين متخصص گريم و جلوه‌هاي ويژه را می‌توان در فیلم‌های گوناگونی از «گرگینه آمریکایی در لندن» گرفته تا بازسازی سال ۱۹۹۶ «پروفسور دیوانه» مشاهده کرد.

اما حالا ریک بیکر، هیولاساز برجسته هالیوود، می‌گوید قصد دارد در سن ۶۴ سالگی بازنشسته شود و تقاضای رو به رشد صنعت فیلم برای جلوه‌های سی‌جی‌آی «ارزان و سریع» را به عنوان دلیل خود ذکر می‌کند.

بیکر در مصاحبه‌ای با ایستگاه رادیویی کی‌پی‌سی‌سی کالیفرنیا گفت کارهای طراحی و مشاوره انجام خواهد داد،‌ اما تصمیم گرفته بعد از فروش مغازه مخلوقاتش در گلندیل، دیگر یک استودیوی کاری بزرگ نداشته باشد.

به گفته او کار اخیرش در فیلم «شریر» با بازی آنجلینا جولی که پر از جلوه‌های سی‌جی‌آی بود، می‌شد در یک گاراژ هم انجام داد و اين نشان می‌دهد استودیوها بیشتر به دنبال استفاده از تکنولوژی و جایگزین کردن آن به جاي کارهای دستی هستند.

بیکر اضافه کرد: با خودم گفتم زمانش درست است،‌ من ۶۴ سال دارم و صنعت هم دیوانه‌وار پيش مي‌رود. من دوست دارم کارها را درست انجام بدهم و آن‌ها ارزان و سریع می‌خواهند. این کاری نیست که من می‌خواهم انجام بدهم بنابراین به اين نتيجه رسيدم که دیگر وقت رفتن است. اول از همه، تکنولوژی سی‌جی كار ساخت روبات‌های دستي من را از بین برد. حالا هم دارد بخش آرایش و گریم را نيز از بین می‌برد.

بیکر برای فیلم‌های «گرگینه آمریکایی در لندن»، «هری و هندرسون‌ها»، «اد وود»، «پروفسور دیوانه»، «مردان سیاه‌پوش»، «چطور ضد حال کریسمس را دزدید» و «مرد گرگی» برنده جایزه اسکار شده و پنج بار دیگر هم نامزد دریافت اين جايزه بوده است. یکی از شناخته‌شده‌ترین پروژه‌های بیکر موزیک ویدیوی «تريلر» مایکل جکسون است.

او می‌گوید: گفتم ترجیح می‌دهم او را تبدیل به گرگ نکنم. فکر کردم اگر او را تبدیل به یک نوع گربه کنیم باحال‌تر می‌شود. می‌خواستم کلی هیولا بگذارم،‌ اما آخر تبدیل شد به یک مشت زامبی و آن رقص معروف.

کسی به من گفت بیشتر از هر چیز دیگری به خاطر این کارت شناخته خواهی شد و من هم گفتم نه تو دیوانه‌ای! اما وقتی مردم می‌پرسند چه کاره‌ای و من می‌گویم هنرمند گریم و بعد می‌پرسند کاری انجام داده‌ای که من دیده باشم؟ آن وقت است که می‌دانم اگر بگویم «تريلر» همه آن را دیده‌اند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از گاردین، بیکر همچنین چند بار جلوی دوربین هم ظاهر شده که از جمله آن‌ها می‌توان به «مردان سیاه‌پوش ۳» (که در عکس دیده می‌شود، و بیکر هیولای سمت چپ است) و همچنین بازسازی سال ۱۹۷۶ «کینگ کنگ» با نقش‌آفرینی جسیکا لانگ و جف بریجز اشاره کرد که در آن او نقش خود کینگ کنگ را بازی کرد. او در این باره می‌گوید: من ۲۵ سالم بود و واقعا نقش کینگ کنگ را بازی کردم. خودم لباسش را ساختم و نقشش را بازی کردم چون نمی‌توانستند کسی که به اندازه کافی برای پوشیدنش احمق باشد پیدا کنند.

مقاله قبلی«در حاشیه» نیمه رمضان کلید می‌خورد
مقاله بعدیاعتصاب غذای اجباری زندانیان برای اعتراض به عدم درمان و شرایط قرون وسطایی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.