ریچارد لینک لیتر قصد دارد با اقتباس از نمایش موزیکال استیون سوندهایم یک فیلم را در عرض ۲۰ سال بسازد.

«با خوشحالی ادامه می‌دهیم» عنوان فیلم بعدی ریچارد لینک‌لیتر کارگردان تحسین شده آمریکایی است.

این فیلم با اقتباس از نمایش موزیکالی به همین نام ساخته استیون سوندهایم ساخته می‌شود و بنی فلدستاین، بلیک جنر و بن پلت بازیگران آن خواهند بود.

لینک‌لیتر این پروژه را کارگردانی می‌کند و آن را در یک دوره ۲۰ ساله خواهد ساخت.

این کارگردان فیلم «پسربچگی» را در طول ۱۲ سال ساخته بود و برای آن چندین نامزدی اسکار دریافت کرد.

خود این نمایش محبوب موزیکال بر مبنای نمایشی به همین نام از سال ۱۹۳۴ از جورج اس.کافمن و ماس هارت ساخته شده بود و داستان فرانکلین شپرد آهنگساز مشهور برادوی را روایت می‌کند که همه زندگی و دوستانش را ول کرد تا تهیه کننده فیلم‌های هالیوودی شود.

این داستان در اوج شهرت او در هالیوود شروع می‌شود و لحظات مهم زندگی فرانک را روایت می‌کند.

در این فیلم جنر در نقش شپرد ظاهر می‌شود و فلدستاین در نقش دوست وی مری فلین که منتقد تئاتر بود، نقش آفرینی می‌کند.

عکاسی رسمی فیلم برای بخش اول آن انجام شده است.

لینک لیتر درباره این تصمیمش گفت که اولین بار در دهه ۱۹۸۰ عاشق این داستان شد و ۲۰ سال بعد را به این موزیکال فکر کرد.

جدیدترین فیلم لینک‌لیتر یعنی «کجا رفتی برنادت؟»‌ با بازی کیت بلانشت اکنون در سینماها در حال نمایش است. این فیلم از ۱۶ آگوست اکرانش را شروع کرده است.

لینک لیتر در طول ۱۲ سال در کنار ایتن هاوک، پاتریشیا آرکت و الر کولاتران «پسربچگی» را ساخت. آن فیلم چندین نامزدی اسکار کسب کرد و جایزه بازیگر زن مکمل را برای آرکت دریافت کرد.

داستان «با خوشحالی ادامه می‌دهیم»  نوشته جورج فرت و موسیقی و شعرهای آن نوشته استیون سوندهایم بودند. داستان این نمایش یک دوره از ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۶ را دربرمی‌گیرد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، استیون سوندهایم به خاطر مشارکتش در تئاترهای موزیکال برنده یک جایزه اسکار، هشت جایزه تونی، چندین جایزه گرمی و یک جایزه پولیتزر شده‌است.

مقاله قبلیمورگان فریمن در «پاناما» دیده می‌شود
مقاله بعدیروحانی گام سوم کاهش تعهدات برجامی جمهوری اسلامی را اعلام کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.