رخشان بنی‌اعتماد کارگردان ایرانی به عنوان رییس گروه داوری دور جدید رقابت های جشنواره فیلم بوسان انتخاب شد.

 در هجدهمین دوره جشنواره بین المللی فیلم بوسان که از 3 تا 12 اکتبر برگزار می شود، یک گروه چهار نفره داوری زیر نظر بنی اعتماد به انتخاب برترین فیلم‌ها در بخش “جریان های جدید” می پردازند.

بنی اعتماد در سال 2006 با آخرین فیلم بلندش با عنوان “خون بازی” که با همکاری محسن عبدالوهاب ساخته شده بود، در این جشنواره حضور داشت. او از آن زمان تاکنون دو فیلم کوتاه مستند درباره زندگی در ایران ساخته است.

به گزارش سینما پرس به نقل از فیلم بیز، رقابت دور جدید “جریان‌های جدید” یکی از مهمترین بخش‌های این جشنواره سینمایی کره جنوبی است که بین 12 فیلم اول یا دوم کارگردان ها برگزار می‌شود.

داورانی که زیر نظر رخشان بنی اعتماد به انتخاب می پردازند، عبارتند از: شارل تسون منتقد فرانسوی، اسکات فونداس منتقد آمریکایی، اویاما شینجی کارگردان ژاپنی و چونگ جی‌یونگ کارگردان کره جنوبی.

مقاله قبلیچرا همياري كردها اينك ضروري است؟
مقاله بعدیبازیگر برنده اسکار پرنده‌شناس شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.