سیامند رحمان در پارالمپیک لندن هم رکورد جهان را شکسته بود

سیامند رحمان با بالای سر بردن وزنه ۲۸۱ کیلوگرمی رکورد جهانی پاورلفتینگ معلولان جهان را که متعلق به خود او بود، پنج کیلوگرم بالاتر برد.

در پارالمپیک لندن سیامند رحمان وزنه بردار فوق سنگین پاورلیفتینگ ایران، با بالای سر بردن وزنه ۲۸۰ کیلوگرمی رکورد این رشته را به نام خود ثبت کرده بود.

به گزارش بی بی سی، وزنه بردار دسته به علاوه ۱۰۷ کیلوگرم در مسابقات قهرمانی پاورلفتینگ ایران رکورد جهانی را در اختیار منصور پورمیرزایی بود شکست.

پورمیرزایی در مسابقات جهانی مالزی با بلند کردن وزنه ۲۷۶ کیلوگرمی رکورد جهان را شکسته بود.

سیامند رحمان در مسابقات قهرمانی ایران در حرکت اول، وزنه ۲۷۰ کیلوگرم را با موفقیت بالای سر برد و در انتخاب دوم نیز توانست رکورد ۲۷۷ کیلوگرم را ثبت کند و یک کیلوگرم رکورد جهان را که پیش از این ثبت شده بود را بهتر کرد.

در حرکت سوم و آخر، او با بالای سر بردن وزنه ۲۸۱ کیلوگرمی رکورد جهان را ۵ کیلوگرم جا به جا کرد.

مقاله قبلیاجرای حکم ضدبشری اعدام یک زندانی که در سنین نوجوان دستگیر شده بود
مقاله بعدیکمک ۷میلیارد ریالی به موسسه خیریه ای که وجود خارجی ندارد (خیریه خودش)
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده