یک تیم انگلیسی از ثبت رکورد جدید جهانی سرعت خودرو الکتریکی سبک وزن با 328.6 کیلومتر در ساعت خبر داده است.

به گزارش ایسنا، این خودرو که توسط شرکت فناوری‌های مسابقه درایسون تولید شده، رکورد قبلی 281.6 را که در سال 1974 ثبت شده بود در پایگاه نیروی هوایی رویال در یورکشایر شکست.

پل درایسون، رئیس این شرکت که رانندگی این خودرو را برعهده داشت، اظهار کرد که این دستاورد برای نمایش قابلیت‌های خودروی الکتریکی طراحی شده است.

وی شرکت درایسون را در سال 2007، هنگامی که یکی از وزرای دولت کارگر بود بنیان نهاد.

DraysoncomElectricLola

این رکورد با استفاده از یک خودروی سری Lola B12 Le Mans بدست آمده که در آن یک سیستم موتور-باتری سبک برای ارائه 850 اسب بخار نصب شده است.

شرکت درایسون برای تولید فناوری‌های خودروی سازگارتر با محیط زیست کار کرده و از رقابت های موتوری به عنوان ابزاری برای متمرکز کردن تلاش‌هایش استفاده می‌کند.

مقاله قبلینامه ۱۳۵ روزنامه نگار به حسن روحانی درباره فشارها بر روزنامه نگاران و مطبوعات
مقاله بعدیسفر به مرکز آموزشی زیردریایی فضانوردان در روسیه..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.