در جریان شصت و سومین مراسم سالانه جوایز موسیقی گرمی آمریکا که شامگاه یکشنبه ۱۴ مارس (۲۴ اسفند) برگزار شد، تیلور سویفت، خواننده آمریکایی جایزه بهترین آلبوم موسیقی سال ۲۰۲۱ را به دست آورد.

تیلور سویفت نخستین هنرمند زن است که توانسته این جایزه را سه بار دریافت کند. پیش از او سه خواننده مرد یعنی استیو واندر، فرانک سیناترا و پل سیمون نیز توانسه بودند به این رکورد دست یابند.

مگان تی استالیون، دیگر خواننده زن شرکت کننده در این مراسم نیز جایزه بهترین هنرمند جدید را دریافت کرد. جایزه این خواننده رپ آمریکایی به خاطر اجرای ریمیکس آهنگی از بیانسه به نام «وحشی» به او داده شد.

بیانسه؛ رکورد ۲۸ جایزه

بیانسه نیز در مراسم جوایز گرمی امسال رکوردزنی کرد و توانست با دریافت دو جایزه دیگر، رکورد بیشترین جوایز گرمی را از آن خود کند. او تاکنون در مجموع ۲۸ جایزه گرمی را به دست آورده است.

از جمله جوایز بیانسه در شامگاه گذشته، جایزه بهترین موزیک‌ویدیو برای «دختر پوست قهوه‌ای» است که این خواننده آمریکایی آن را مشترکا با دختر بزرگش، بلو آیوی اجرا کرده است.

جایزه بهترین ترانه امسال نیز به «هر» (H.E.R) به خاطر ترانه «نمی‌توانم نفس بکشم» رسید که درباره رفتار خشونت‌آمیز پلیس آمریکا با سیاهپوستان است و به ماجرای مرگ جورج فلوید، شهروند آفریقایی‌تبار آمریکا به دست پلیس اشاره دارد.

یورونیوز نوشت؛ مراسم امسال جوایز موسیقی گرمی به دلیل همه گیری کرونا دو ماه دیرتر از تاریخ معمول آن برگزار شد. در این مراسم موازین بهداشتی مربوط به دوران کرونا و فاصله‌گذاری اجتماعی پیش‌بینی و رعایت شده و بخشی از مراسم نیز از قبل ضبط شده بود.

مقاله قبلیایرلند و هلند هم تزریق واکسن آسترازنکا را متوقف کردند
مقاله بعدیروسیه جمهوری اسلامی را از میادین نفت و گاز سوریه اخراج کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.