در مراسم اهدای جوایز بفتا که یکشنبه شب برگزار شد، «رُما» بهترین فیلم سال بفتا و «سوگلی» به عنوان بهترین فیلم بریتانیایی سال شناخته شدند.

 هفتاد و دومین دوره اهدای جوایز بفتا که از سوی آکادمی هنرهای سینمایی و تلویزیونی بریتانیا اهدا می‌شود، یکشنبه شب برندگان خود را معرفی کرد.

در این مراسم دو فیلم «رُما» ساخته آلفونسو کوارون و «سوگلی» ساخته یورگوس لانتیموس برندگان اصلی جوایز شدند.

«رُما» موفق شد جوایز بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین فیلمبرداری و بهترین فیلم خارجی ‌زبان را از آن خود کند. این فیلم در هفت بخش نامزد شده بود و برای کسب عنوان بهترین فیلم موفق شد «کوکلاکس کلان سیاه‌پوست»، «سوگلی»، «کتاب سبز» و «ستاره‌ای متولد می‌شود» را پشت سر بگذارد.

کوارون هم در حالی عنوان بهترین کارگردان را کسب کرد که اسپایک لی، پاول پاولیکوفسکی، یورگوس لانتیموس و بردلی کوپر رقبای وی برای کسب این جایزه بودند.

«سوگلی» نیز که در ۱۲ بخش نامزدی جوایز بفتا را کسب کرده بود، بهترین فیلم بریتانیایی شد. این فیلم برنده جایزه بهترین فیلمنامه غیراقتباسی، بهترین بازیگر زن،‌ بهترین بازیگر زن مکمل و بهترین طراحی صحنه، لباس و چهره‌پردازی نیز شد.

در این مراسم جایزه بهترین بازیگر مرد به رامی مالک برای ایفای نقش فردی مرکوری در فیلم «حماسه کولی» اهدا شد و جایزه بهترین بازیگر مرد نقش مکمل به ماهرشالا علی برای «کتاب سبز» رسید.

همان طور که پیشتر اعلام شده بود جایزه ویژه بفتا نیز برای مشارکت فوق‌العاده در سینمای بریتانیا به الیزابت کارلسن و استیون وودلی تهیه‌کنندگان فیلم‌هایی چون «کارول» و «بازی گریان» رسید. بیل نای بازیگر مشهور بریتانیایی این جایزه را به این دو تن اهدا کرد.

در این مراسم پرنس ویلیام که ریاست بفتا را برعهده دارد همراه همسرش کیت میدلتون حضور داشتند و در مراسم فرش قرمز نیز شرکت کردند. در حین مراسم نیز ویلیام با کیت بلانشت روی صحنه رفت تا جایزه فلوشیپ بفتا را به تلما شون‌میکر تدوین‌گر و همکار طولانی مدت مارتین اسکورسیزی اهدا کند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، فهرست برندگان جوایز بفتا ۲۰۱۹ چنین است:

بهترین فیلم: «رُما»

بهترین کارگردان: آلفونسو کوارون برای «رُما»

بهترین بازیگر مرد: رامی مالک برای «حماسه کولی»

بهترین بازیگر زن: اولیویا کلمن برای «سوگلی»

بهترین بازیگر مرد مکمل: ماهرشالا علی برای «کتاب سبز»

بهترین بازیگر زن مکمل: ریچل وایس برای «سوگلی»

بهترین فیلم بریتانیایی: «سوگلی»

بهترین فیلم اول بریتانیایی: «جانور» به نویسندگی و کارگردانی مایکل پیرس

بهترین فیلم خارجی‌زبان: «رُما» از مکزیک

بهترین مستند: «فری سولو»

بهترین فیلم انیمیشن: «اسپایدرمن: در اسپایدر ورس»

بهترین فیلمنامه غیراقتباسی: «سوگلی»

بهترین فیلمنامه اقتباسی: «کوکلاکس کلان سیاه‌پوست» برای اسپایک لی

بهترین فیلمبرداری: «رُما»

بهترین موسیقی: «ستاره‌ای متولد می‌شود»

بهترین تدوین: «معاون»

بهترین طراحی صحنه: «سوگلی»

بهترین طراحی لباس: «سوگلی»

بهترین گریم چهره‌ و مو: «سوگلی»

بهترین جلوه‌های ویژه تصویری: «پلنگ سیاه»

بهترین صدابرداری: «حماسه کولی»

بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی: «۷۳ گاو» ساخته آلکس لاکوود

بهترین انیمیشن کوتاه بریتانیایی: «خشن و پرسروصدا»

ستاره نوظهور سال: لتیشیا رایت

مقاله قبلیسفیر آمریکا در آلمان در تجمع مخالفان جمهوری اسلامی حضور یافت
مقاله بعدیتشدید بیماری آرش صادقی و مخالفت مسوولان زندان رجایی شهر با اعزام او به بیمارستان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.