سازمان ناسا برنامه‌های خود را برای ارسال اولین فضانوردان به سیاره مریخ با یک لباس جدید فضایی تائید کرد.

لباس جدید موسوم به « Z-2» که برای هر فضانورد بطور سه‌بعدی چاپ می‌شود، به فضانوردان اجازه خواهد داد با سهولت بیشتر بر روی سطح سیاره سرخ حرکت کنند.

پوشیدن این لباس نیز بسیار ساده‌تر است و می‌توان براحتی آن را به کنار یک ماژول زیستگاه یا کاوشگر بدون نیاز به هوابند (airlock) متصل کرد.

فضانوردان می‌توانند از پشت و از میان یک دریچه این لباس را به تن کنند که حتی می‌توان آن را در یک ماژول فرودگر ساخت. این بدان معنی است که دیگر نیازی به یک هوابند سنتی برای پوشیدن لباسهای فضایی نخواهد بود.

ابزارهای Suitport جایگزینی برای هوابندها هستند که به فضانوردان اجازه می‌دهند به سرعت و ساده بدون وارد کردن غبار و دیگر آلاینده‌ها به ماژولهای زیستگاه، کاوشگرها و دیگر سازه‌ها وارد و خارج شوند.

لباسهای مجموعه Z که توسط شرکت ILC Dover برای ناسا در حال طراحی است، انعطاف بیشتری نسبت به طراحی‌های کنونی مورد استفاده در ایستگاه فضایی بین‌المللی برای فضانوردان خواهد داشت.

ایمی راس، مهندس لباس فضایی ناسا در ویدیویی که توسط این سازمان منتشر شده، گفت: ما در تلاش برای طراحی لباس جدیدی هستیم که هر دو قابلیت فعالیت خارج فضاپیمای ریزگرانشی و قابلیت سطح را داشته باشد.

این طراحی موسوم به «فناوری» اکنون در نسخه نهایی لباس ناسا که قرار است تا نوامبر 2014 برای آزمایش آماده شود، گنجانیده خواهد شد.

هر شکل جدید لباس به آزمایش فناوری‌های جدیدی خواهد پرداخت که در آینده در لباس اولین انسانهای مسافر مریخ استفاده خواهند شد.

لباس Z-2 ناسا جدیدترین پیش‌ساخت گروه لباسهای Z این سازمان است و جانشین مدل سبز و سفید Z-1 خواهد شد که در سال 2012 رونمایی شده بود.

برای مثال این لباس به سیم لومینکس و تکه‌هایی که برای شناسایی راحت‌تر اعضای گروه در زمان پیاده‌روی فضایی، نور ساطع می‌کند، مجهز شده است.

این تکه‌ها به نیم‌تنه بالایی و پایینی متصل شده‌اند و همچنین پلیسه‌های آویزانی دارد که حرکت را ساده‌تر می‌کنند.

به گزارش ایسنا؛ از دیگر ویژگیهای این لباس، پنلهای مقاوم در برابر سایش آن است که در نیم‌تنه پایینی نصب شده‌اند.

نسخه Z-2 از بخشهای چاپ سه‌بعدی ساخته شده و از اسکنهای لیزر انسان سه‌بعدی برای اندازه‌گیری دقیق هر کدام از فضانوردان استفاده خواهد شد.

http://www.nasa.gov/content/z-2-prototype-suit-cover-layer-designs-0/#.U69Dk_l_v1I

مقاله قبلیآخوندها وادار گردیدند، که هم چوب را بخورند و هم پیاز را!
مقاله بعدیدل تورو برای کارگردانی «حاشیه اقیانوس آرام 2» برگشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.