کریستیانو رونالدو بازیکن سابق تیم منچستر یونایتد برای نمایش فیلمش روی فرش قرمز لندن رفت.

کریستیانو رونالدو بازیکن پرتغالی برای نمایش فیلمی مستند با عنوان «رونالدو» که پرتره‌ای از او است، دوشنبه شب روی فرش قرمز رفت. رونالدو در این مراسم با الکس فرگوسن سرمربی سابق تیم منچستر یونایتد همراه شده بود و اواخر شب ژوزه مورینیو هم به آن‌ها پیوست.

رونالدو که با صفی از طرفداران عکس می‌انداخت، می‌خواست رکورد بیشترین تعداد سلفی را بشکند و تصدیق‌نامه‌های دیگر رکوردهای جهانی گینس از جمله رکورد بیشترین «لایک»‌های فیس‌بوکی برای یک نفر را هم دریافت کرد.

این فیلم که توسط تیمی ساخته شده که مستندهای آیرتون سنا و ایمی واین‌هاوس را ساخته بودند، به قسمت حرفه‌ای زندگی رونالدو و همچنین لحظات احساساتی‌تر بین او و پسرش می‌پردازد.

1899516

به گزارش مهر به نقل از رویترز، مندز درباره این فیلم گفت: «شما شانسی برای دیدن کریستیانو رونالدوی واقعی خواهید داشت.»

مقاله قبلیمجوز 250 صرافی تمدید نشد
مقاله بعدیثبت رکوردی تازه به نام جیمز باند در گینس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.