منابع مطلع مخالفان سوری روز یکشنبه 14 مارس اعلام کردند، مسکو در راستای سیاست مهار جمهوری اسلامی و کاهش نقش نظامی و اقتصادی جمهوری اسلامی در سوریه، نیروهای شبه‌نظامی جمهوری اسلامی را از تمام مناطق سوریه که حاوی میادین نفت و گاز است، اخراج کرد.

در چارچوب رقابت بین دو طرف، نیروهای روسی، شبه‌نظامیان جمهوری اسلامی را از دو میدان نفتی و گازی در حومه الرقه، شمال شرقی سوریه اخراج کردند.

به گزارش روزنامه فرامنطقه‌ای شرق‌الاوسط، نیروهای «لشکرپنجم» روسیه روز شنبه 13 مارس، پس از چند ساعت عملیات آرام، شبه‌نظامیان «فاطمیون» وابسته به سپاه پاسداران جمهوری اسلامی را از مناطق حاوی میدان‌های نفت و گاز «الثوره» در جنوب غربی الرقه اخراج کردند و تمام این مناطق را تحت کنترل کامل خود درآوردند.

روز جمعه نیز ارتش روسیه، میدان گازی «توینان» در منطقه الطبقه واقع در حومه شهر الرقه را به کنترل خود درآورد.

2000 بشکه نفت در روز

گفتنی ‌است که در میدان نفتی «الثوره» روزانه حدود 2000 بشکه نفت تولید می‌شود و این میدان نفتی پیش از قیام مردم سوریه در سال 2011 روزانه 6 هزار بشکه تولید داشته است.

میدان نفتی «توینان» که پیشتر تحت کنترل جمهوری اسلامی و با نظارت شرکت «هسکو» بود، روزانه حدود 3 میلیون متر مکعب گاز پاک 60 تن گاز خانگی و دو هزار بشکه میعانات دیگر سوخت تولید می‌کرد.

مناطق شرقی بادیه سوریه به ویژه در استان‌های دیرالزور و حسکه در مرزهای عراق و ترکیه، از مهمترین میدان‌های نفت و گاز سوریه محسوب می‌شوند.

بیشتر این مناطق از جمله میدان «رومیلان» در الحسکه و میدان های «العمر» و «التنک» در حومه استان دیرالزور تحت کنترل نیروهای سوریه دموکراتیک است.

«الحسیان» و «الحمار» مناطق تحت کنترل جمهوری اسلامی

سال گذشته، مقامات رژیم سوریه به «القاطرچی»، یکی از «مافیاهای» قاچاق و دور زدن تحریم‌ها که به رژیم اسد وابسته است، اجازه دادند قراردادهای جدیدی در زمینه تولید نفت، سرمایه‌گذاری گاز، و توسعه شبکه‌های حمل و نقل استراتژیک از غرب عراق به غرب سوریه و در دریای مدیترانه منعقد کنند. این قراردادها شامل معافیت‎ها و امتیازات ویژه برای شرکت‌های روسی و جمهوری اسلامی بوده است.

پس از نزدیک یک سال نیروهای روسی که در سوریه مستقر هستند، سرمایه‌گذاری میدان‌های نفتی «التیم» و «الورد» در استان دیرالزور را به «آروادا» سپردند.

شرکت آروادا مالک پالایشگاه‌های الرصافه برای تصفیه روغن سنگین و پالایش نفت الساحل است. این شرکت پس از جلسه‌ای که در فرودگاه نظامی دیرالزور بین افسران روسی و حسام قاطرچی تاجر و قاچاقچی سوری برگزار شد، قراردادی 5 ساله با روس‌ها منعقد کرد.

روسیه تنها دو میدان نفتی «الحسیان» و «الحمار» در منطقه البوکمال را در اختیار جمهوری اسلامی قرار داده است.

العربیه نوشت؛ گفتنی است که حضور نظامی جمهوری اسلامی در سوریه از زمان ورود روسیه به خط بحران به پرونده‌ای «نگران کننده» پر دردسر برای مسکو تبدیل شده است. روسیه به دنبال محدود کردن نقش جمهوری اسلامی به برخی ماموریت نظامی مشخص است اما جمهوری اسلامی تلاش می‌کند که از وجود خود در سوریه برای ترویج افراط‌گرایی شیعی و تغییر بافت مذهبی برخی مناطق سوریه فعالیت کند.

مقاله قبلیرکورد بیانسه و تیلور سویفت در جوایز گرمی ۲۰۲۱
مقاله بعدیحمایت عضو عراقی AFC از اعطای میزبانی به عربستان با رد اعتراض ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.