روسیه در صدد گسترش پایگاه دریایی خود در بندر طرطوس سوریه است و در نظر دارد یک اسکله شناور بسازد و سوله های تعمیر و نگهداری کشتی را در این پایگاه افزایش دهد.

ارتش روسیه چند هفته پیش طول یکی از باندهای پایگاه هوایی حمیمیم را افزایش داد. مقام های نظامی روسیه عنوان کردند عملیات ساخت اسکله شناور سال آینده پایان می یابد.

مقام های نظامی غربی می گویند کشتی های جنگی به دنبال تجهیز پایگاه دریایی طرطوس که متعلق به روس ها است دیگر برای تعمیر به بنادر واقع در دریای سیاه ارسال نخواهند شد. روسیه پایگاه دریایی طرطوس را از نظام بشار اسد اجاره کرده است.

ارتش روسیه چهار سال پیش گفت این پایگاه دریایی مرکز حمایت مالی و پشتیبانی فنی است و رسما پایگاه نظامی نیست. روسیه و سوریه در ۲۰۱۷ موافقت نامه بهره برداری ۴۹ ساله از پایگاه دریایی طرطوس(بندر طرطوس در دوران اتحاد جماهیر شوروی به پایگاهی برای کشتی‌های روسی در دریای مدیترانه بدل شده بود.نیروی دریایی روسیه در شهر بندری طرطوس در دریای مدیترانه پایگاهی دریایی را تا سال ۲۰۴۲ میلادی در رهن دارد و از آن‌جایی که اگر این پایگاه را از دست بدهد، دریای مدیترانه تبدیل می‌شود به یک دریاچهٔ تحت کنترل پیمان آتلانتیک شمالی، از این روی شهر بندری طرطوس در روابط سوریه و روسیه دارای اهمیتی استراتژیک است.) را امضا کردند.

به گزارش  الشرق الاوسط به نقل از تاس؛ این پایگاه که رایگان به روس ها واگذار شد دست روس ها را برای کنترل و اداره کامل پایگاه طرطوس بازتر کرده است.

روسیه بر اساس توافقنامه اجازه استقرار ده ها کشتی جنگی از جمله ناوگان دریایی هسته ای در طرطوس را کسب کرده است. پایگاه طرطوس تنها پایگاه دریایی برون مرزی روس ها است.

مقاله قبلیزخمی شدن رابرت دنیرو هنگام ساخت فیلم تازه اسکورسیزی
مقاله بعدیکانادا رفتار جمهوری اسلامی از زمان ساقط کردن پرواز اوکراین را ‘خلاف وجدان’ خواند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.