مراسم شروع سال تحصیلی در دانشگاه تهران بعد از سالها تعطیلی بار دیگر امسال و با حضور حسن روحانی در روز دوشنبه 14 اکتبر برگزار شد.

این مراسم که شرکت در آن فقط با دعوت قبلی امکان پذیر بود، شور و هیجان زیادی را در دانشگاه تهران ایجاد کرد و بسیاری از دانشجویان بعد از اطلاع از این برنامه مایل بودند که در آن شرکت کنند. اما به آنها اجازه ورود به محوطه اجرای مراسم داده نشد و فقط دانشجویانی که کارت دعوت داشتند میتوانستند وارد سالن امینی دانشگاه تهران بشوند.

بنا به گزارش مهر، مراسم امروز دانشگاه تهران به شدت از سوی نیروهای امنیتی کنترل میشد و تجمع دانشجویان در اطراف محل برگزاری مراسم ممنوع بود. نیروهای حراست دانشگاه با افرادی که به دستورات توجه نمیکردند به شدت برخورد نموده و کارت دانشجویی آنها را ضبط میکردند.

حسن روحانی در این مراسم ضمن دیدار با برگزیدگان کنکور امسال به ایراد سخنرانی پرداخت و گفت “دانشگاه جای بیان اظهار نظر” است. او به قرائت دو بیانیه دانشجوئی در آغاز این مراسم اشاره کرد و گفت که این “حس آزادی در همه کشورها” وجود ندارد.

روحانی  گفت: “دولت در شرایطی کار خود را آغاز کرده است که با یک خزانه خالی و انبوه بدهکاری مواجه است.” در اینجا عده ای از حاضران در مراسم کف زدند و روحانی در پاسخ گفت: “این که دیگه کف زدن نداره!”

روحانی در سخنان خود به فضای امنیتی و اطلاعاتی در دانشگاههای کشور اعتراف کرد و از نیروهای امنیتی خواست تا راه را برای آنچه که او “دیپلماسی علم” خواند باز کنند.

در مراسم امروز رئیس بسیج دانشجوئی دانشگاه تهران بیانیه ای را خواند و از روحانی برای انتصاب جعفر توفیقی به عنوان سرپرست وزارت علوم انتقاد کرد و توفیقی را از اصحاب فتنه خواند. در ادبیات جمهوری اسلامی به طرفداران میرحسین موسوی، کاندیدای ریاست جمهوری انتخابات سال 1388 “اصحاب فتنه” گفته میشود. این سخنان با عکس العمل منفی بسیاری از حاضران در مراسم روز دوشنبه دانشگاه تهران روبرو شد.

مقاله قبلیتشکیل گروه دوستی پارلمانی ایران و آمریکا پس از ثبت اتاق بازرگانی دو کشور
مقاله بعدیممانعت بازجویان وزارت اطلاعات و قاضی آنها از آزادی کشیش زندانی بهنام ایرانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.