حسن روحانی  دستور باز پس گیری تمام شکایت های دولت از رسانه ها را صادر کرد.

این در حالی است که بسیاری از رسانه ها، در انتظار رسیدن موعد محاکمه شان به دلیل شکایات پرشمار دولت محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری قبلی ایران هستند.

 بر اساس دستور روحانی، تمام شکایت هایی که دستگاه های دولتی از رسانه ها کرده اند، در صورتی که طبق قانون قابل بازپس گیری باشند ، منتفی می شوند.

هم اکنون ، شکایت های متعددی توسط دستگاه های دولتی در تهران و استان های دیگر علیه رسانه ها در جریان است.

روحانی از مشاور خود، “محمدرضا صادق” خواسته است موضوع را به طور ویژه پیگیری کند تا از روزنامه نگارانی که از این بابت تحت پیگرد هستند، رفع اتهام شود.

به گزارش  ”عصرایران” ،گفته می شود نامه نگاری هایی نیز بین نهاد ریاست جمهوری و قوه قضاییه در جریان است تا تعداد این پرونده ها ، شاکیان، مراجع رسیدگی کننده و رسانه های تحت تعقیب مشخص شوند و بلافاصله ، اقدامات لازم برای بازپس گیری رسمی شکایات انجام شود.

مقاله قبلیائتلاف مخالفان رژیم سوریه پیشنهاد میانجیگری ایران را رد کرد
مقاله بعدیاجازه نمی دهیم با آزاد کردن خانم ستوده، به ملت ایران انگ بلاهت بزنند!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.