آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسامی فیلم‌هایی را که در بخش موسیقی و ترانه‌های اسکار مورد بررسی قرار می‌گیرند، اعلام کرد.

 ۱۴۵ موسیقی فیلم در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار مورد بررسی قرار می‌گیرند تا فهرست اولیه از میان آنها اعلام شود.

موسیقی فیلم‌هایی چون «مهتاب»، «لالا لند»، «شیر» و «اشکال پنهان» از جمله فیلم‌هایی هستند که در این فهرست جای گرفته‌اند.

هر یک از اعضای آکادمی شاخه موسیقی می‌توانند از این میان ۵ فیلم را انتخاب کنند و در نهایت ۵ فیلمی که بیشترین امتیاز را کسب کنند، در فهرست نامزدها جای می‌گیرند.

سال پیش اعضای آکادمی از میان ۱۱۲ فیلم نامزدهای خود را برگزید و در نهایت جایزه سال را به انیو موریکونه آهنگساز مشهور ایتالیایی برای فیلم «هشت نفرت‌انگیز» ساخته کوئنتین تارانتینو اهدا کرد.

به گزارش مهر به نقل ار ورایتی، علاوه بر این ۹۱ ترانه نیز به عنوان ترانه‌های واجد شرایط معرفی شده‌اند. این رقم سال پیش شامل ۷۴ ترانه بود که در نهایت «نوشتن روی دیوار» از فیلم «اسپکتر» ساخته سم مندس برنده اسکار این بخش شد.

مقاله قبلیبیست و پنجم آذر ، روز مادر گرامی باد
مقاله بعدیآنهایی که گلدن گلوب دوستشان نداشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.