ناسا اخیرا در حساب کاربری خود در اینستاگرام تصویری از یک کهکشان دور منتشر کرده است.

 ناسا اخیرا تصویر کهکشانی را منتشر کرده است که ۴۴ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد.

شاید با دیدن این تصویر به این فکر کنید که تنها یک نور قرمز معمولی در تصویر قابل مشاهده است اما باید بدانید آن نور قرمز یک کهکشان است که ۴۴ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد.

ما غالباً از کهکشان‌ها تصویری همانند بازوهای مارپیچ گسترده یا قرص‌های ضخیم گرد و غبار در ذهن داریم اما همه کهکشان‌ها به آن صورت که ما فکر می‌کنیم نیستند. “تلسکوپ فضایی اسپیتزر” (Spitzer Space Telescope) می‌تواند نور مادون قرمز این کهکشان را تشخیص دهد و به راحتی تصاویر شگفت انگیزی را از تمام زوایا ثبت کند.

نام این کهکشان مشخص نیست و ما تنها می‌دانیم که ۶۰ هزار سال نوری قطر دارد که این میزان قطر کمی بیش از نیمی از قطر کهکشان راه شیری است.

تلسکوپ فضایی اسپیتزر

تلسکوپ فضایی اسپیتزر (SST) یک تلسکوپ فضایی در طول موج مادون قرمز و چهارمین و آخرین مرحله از پروژهٔ برنامه بزرگ تلسکوپ‌های ناسا است. در حال حاضر تیم نجومی این تلسکوپ تحت سرپرستی دکتر رابرت گوترموث (Dr. Robert Gutermuth) از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیت‌سونیان اداره می‌شود.

اسپیتزر در دوشنبه ۲۵ اوت ۲۰۰۳ در ۱:۳۵:۳۹ (EDT) از سکوی پرتاب کیپ کاناورال همراه با موشک دلتا ۲ پرتاب شد. مداری که اسپیتزر دنبال می‌کند مدار معمول زمین‌مرکز نیست بلکه یک مدار خورشیدمرکز است و در نتیجه این تلسکوپ سالانه ۰٫۱ واحد نجومی از زمین دور می‌شود.

به گزارش ایسنا؛ قطر آینه اصلی آن ۸۵ سانتیمتر است و از برلیم ساخته شده‌ است و تا ۵.۵ کلوین سرد شده‌ است. بنابر برنامه ریزی‌ها این تلسکوپ در ماه ژانویه سال ۲۰۲۰ بازنشسته خواهد شد.

مقاله قبلیبفتا جایزه جدید می‌دهد
مقاله بعدیفیلمبرداری «آکوامن ۲» به تعویق می‌افتد؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.