رصدخانه مشهور “آرسیبو” که شامل یک بشقاب بزرگ و یک گنبد بود که با کابل های فولادی نگه داشته شده بود و چندی بود که کابل های آن فرسوده شده بودند، سرانجام فرو ریخت.

رصدخانه معروف “آرسیبو”(Arecibo) واقع در پورتوریکو و متعلق به ایالات متحده سرانجام فرو ریخت. بنیاد ملی علوم آمریکا(NSF)، آژانس ناظر بر این تلسکوپ، این خبر را اعلام کرده و گفت که پلتفرم گیرنده “آرسیبو” روی آنتن هزار فوتی آن سقوط کرده است.

این بنیاد اشاره نکرد که چه چیزی باعث این سقوط شده و به محض اینکه به اطلاعات بیشتری دست پیدا کند، آن را منتشر خواهد کرد. با این وجود اعلام کرد که هیچ کس در این محل آسیب ندیده است.

سخنگوی بنیاد ملی علوم آمریکا به نیویورک تایمز گفت: این پلتفرم به طور غیرمنتظره سقوط کرد. بنیاد ملی علوم آمریکا از این رخداد ناراحت است. ما هرچه به جلو می رویم، به دنبال راه هایی برای کمک به جامعه علمی و حفظ ارتباط قوی خود با مردم پورتوریکو خواهیم بود.

این سقوط، فصل غم انگیز دیگری را به پایان داستان “آرسیبو” اضافه کرد. چرا که به دنبال بروز دو خرابی در کابل های نگه دارنده گنبد این تلسکوپ بر فراز بشقاب بزرگ آن در تابستان، بنیاد ملی علوم آمریکا اعلام کرد که به دلیل خطر ترمیم و تعمیر این سازه، چاره ای جز از کار انداختن و تعطیلی این رصدخانه نیست.

این بنیاد در آن زمان گفت: این تصمیم پس از چندین ارزیابی توسط شرکت های مهندسی گرفته شد که متوجه شدند ساختار این تلسکوپ در معرض خطر یک خرابی فاجعه بار است و کابل های آن دیگر قادر به تحمل بارهایی که برای پشتیبانی از آن طراحی شده بودند، نیستند.

بنیاد ملی علوم آمریکا گفت که تلاش می کند تا آنجا که ممکن است بسیاری از ساختارها و امکانات اطراف “آرسیبو” را نجات دهد و در عین حال این مکان را به عنوان محلی برای آموزش و یادگیری حفظ کند.

اکنون دانشمندان به سوگواری برای “آرسیبو” نشسته اند. این رصدخانه برای تقریباً شش دهه به منزله یک چراغ راهنما برای دانش بشر بود و به منجمان در جستجوی حیات فرازمینی و درک بیشتر از کیهان کمک کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، این رصدخانه همچنین با حضور در فیلم های هالیوودی نظیر جیمز باند، محبوبیت بیشتری یافته بود و بیش از پیش مشهور شده بود.

مقاله قبلیزندانیان بند ٨ زندان اوین نسبت به سونامی مرگ در زندان‌های ایران هشدار دادند
مقاله بعدیجایزه فناوری سال انگلستان به استاد ایرانی دانشگاه اکسفورد تعلق گرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.