فیکیله امبالولا، وزیر ورزش آفریقای جنوبی می‌گوید این خود تابو امبکی، رئیس جمهور سابق این کشور بود که تصمیم گرفت برای کسب میزبانی جام جهانی ۲۰۱۰ به کونکاکاف، اتحادیه فوتبال کارائیب، آمریکای شمالی و مرکزی، ۱۰ میلیون دلار پرداخت شود.

به گفته دادستانی آمریکا این پول، رشوه به یکی از مقامات فیفا بوده است.

آقای امبالولا در حالی در این باره حرف زده که تنها دو روز پیش (چهارشنبه ۳ ژوئن) در یک کنفرانس خبری گفته بود که آفریقای جنوبی “به طور مشخص” این اتهام را رد می‌کند و تاکید کرد که این پول برای کمک به برنامه‌ای تأیید شده برای توسعه فوتبال در منطقه کارائیب پرداخت شده است.

اما ساعاتی پیش گزارش شد نامه‌ای که رئیس اتحادیه فوتبال آفریقای جنوبی نوشته است به اتهامات مربوط به پرداخت رشوه توسط مقامات این کشور برای کسب میزبانی جام جهانی ۲۰۱۰ اعتبار بیشتری می بخشد.

نامه‌ای که اخیرا درز شده، از سوی دنی جوردان، رئیس وقت اتحادیه فوتبال آفریقای جنوبی و با امضای او خطاب به جروم والک، دبیر‌کل فیفا نوشته شده است.

به گزارش بی بی سی؛در بخشی از این نامه که سه هفته پیش از اولین نوبت پرداخت نوشته شده است، به گفتگویی با وزیر امور خارجه آفریقای جنوبی اشاره شده و بر اساس آن گفتگو پیشنهاد شده که پول به طور غیر مستقیم انتقال یابد.

دیگر مقامات آفریقای جنوبی اتهام پرداخت ۱۰ میلیون دلار رشوه برای کسب میزبانی جام جهانی ۲۰۱۰ را که در تحقیقات مقام‌های آمریکایی درباره فساد در فدراسیون بین‌المللی فوتبال مطرح شده بود، رد کردند.

مقاله قبلیاسرائیل و عربستان بر سر مقابله با جمهوری اسلامی توافق کرده‌اند
مقاله بعدیمسوولان زندان تبریز به یک زندانی پیش از اعدام: اگر نهج‌البلاغه را از بر کنی، وقت ملاقات می‌دهیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.