حملات موشکی اسرائیل به فرودگاه دمشق در شب شنبه به یکشنبۀ گذشته، بگزارش رسانه‌های اسرائیلی و از جمله شبکۀ خبری تلویزیون اسرائیل، «هدشوت»، یک فروند هواپیمای جمهوری اسلامی حامل سلاح و مهمات بوده است. بگزارش سانا، آژانس خبری سوریه، دفاع ضد هوائی این کشور «پرتابه‌های دشمن» را خنثی کرده است. بگفتۀ منابع خبری اسرائیلی، علاوه بر هواپیمای باربری، انبارهای واقع در محوطۀ فرودگاه نیز هدف این حملات قرار گرفته است.

رسانه‌های اسرائیل با اشاره به حملۀ شنبه شب به فرودگاه بین‌المللی دمشق، می‌گویند محموله‌های سلاح و مهمّات منتقل شده از تهران به دمشق قرار بود در اختیار واحدهای سپاه پاسداران در سوریه و نیروهای تحت حمایت جمهوری اسلامی در این کشور قرار گیرد. بر اساس همین گزارش‌ها، این حملات علاوه بر هواپیمای بوئینگ باربری جمهوری اسلامی، خسارات «فراوانی» به انبارهای سلاح و مهمات کنار فرودگاه وارد کرده است.

به گزارش رسانه‌ها، مقامات سوری برای «رد گم کردن و فریب» هواپیماها و ماهواره‌های شناسائی، بر روی انبارها نام و علائم سازمان ملل متحد و شرکت خدمات حمل ونقل «دی.اچ.ال» را رسم کرده بودند.

رامی عبدالرحمن، مدیر «دیده بان حقوق بشر سوریه» که مقر آن در لندن است نیز تائید کرد که انبارهای سلاح کنار فرودگاه هدف این حملات قرار گرفته است. بگفتۀ او در این انبارها سلاح‌هائی برای جمهوری اسلامی و حزب‌الله نگهداری می‌شد.

بگزارش آژانس خبری سوریه، سانا، اسرائیل با پرتاب موشک فرودگاه دمشق را هدف قرار داده بود، اما سامانۀ دفاعی «اس- ٢٠٠» مستقر در فرودگاه شماری موشک را تخریب کرده است.

مقامات اسرائیل و از جمله نخست وزیر این کشور، بنیامین نتانیاهو، و نیز وزیر امنیت داخلی، گیلاد اِردان، با خودداری از تائید و یا تکذیب این اخبار، یک بار دیگر تکرار کردند که این کشور استقرار نیروهای نظامی جمهوری اسلامی در خاک سوریه و انتقال سلاح‌های  پیشرفته به حزب‌الله را برنمی‌تابد.

در همین حال، وزارت دفاع اسرائیل، روز دوشنبه ١٧سپتامبر/ ٢٦ شهریور، بمناسبت سی‌امین سالگرد پرتاب نخستین ماهوارۀ جاسوسی و عکسبرداری خود، اُفِک (اُفق)، سه قطعه عکس را که توسط ماهوارۀ اُفک١١ بر فراز خاک سوریه ثبت شده است، منتشر کرد. یکی از این عکس‌ها فرودگاه بین‌المللی دمشق را نشان می‌دهد. دو عکس هوائی دیگر از کاخ ریاست جمهوری و نیز یک محوطۀ انبارها و مخازن گرفته شده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ از نظر بسیاری، انتشار این عکس‌ها در شرایط کنونی هشداری به مقامات سوری و جمهوری اسلامی محسوب می‌شود.

مقاله قبلیاشاره مستقیم پرزیدنت ترامپ به «توافق معیوب جمهوری اسلامی» در پیام به نشست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
مقاله بعدیاولین مسافر شخصی به ماه معرفی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.