روزنامه عربی رای‌الیوم به نقل از منابع عالیرتبه سعودی در دوبی اعلام کرد که سفارت عربستان در ایران به زودی ترمیم خواهد شد و احتمالا طی ماه‌های آینده این سفارت بازگشایی می‌شود.
به گزارش ایسنا، روزنامه رای الیوم چاپ لندن به نقل از منابع عالیرتبه سعودی اعلام کرد که هیات بازدید کننده سعودی که قرار است به تهران سفر کند به زودی ساختمان سفارت را که بعد از اعدام شدن شیخ نمر مورد هجوم و تعرض برخی ایرانی‌های معترض و خشمگین قرار گرفت، ترمیم خواهد کرد.

این منابع در ادامه اعلام کردند: احتمالا پس از ترمیم و بازسازی سفارت عربستان در تهران، این سفارت در ماه‌های آینده بازگشایی خواهد شد.

رای الیوم همچنین اعلام کرد که دیوان پادشاهی عربستان به روزنامه‌ها و تلویزیون‌های داخلی و خارجی خود دستور داده است تا اخباری علیه ایران و مذهب شیعه منتشر نکنند.

بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت خارجه یک‌شنبه اعلام کرد که ویزاهای هیات سعودی صادر شده است. قرار است این هیات پس از اتمام مراسم حج برای بازدید از سفارت به تهران سفر کند و در مقابل یک هیات ایرانی نیز به ریاض سفر خواهد کرد.

مقاله قبلیگزارشگر سازمان ملل؛«تحقیقات مستقل» درباره اعدام‌های ۶۷ را از جمهوری اسلامی خواستار شد
مقاله بعدیرئیس جمهوری اسرائیل: جمهوری اسلامی یک تهدید جهانی ست
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.