فیلم «۹۹ خانه» محصول همکاری سینماگران ایرانی در آمریکا امسال در بخش اسپات‌لایت جشنواره فیلم‌های مستقل ساندنس حضور دارد.

نام فیلم «99 خانه» (99Homes) پنجشنبه شب در میان اسامی فیلم‌های برگزیده جشنواره ساندنس اعلام شد. رامین بحرانی فیلم «99 خانه» را کارگردانی کرده است و فیلم‌نامه این فیلم را نیز رامین بحرانی با همکاری امیر نادری و بهاره عظیمی نوشته است.

در فیلم «99 خانه» پدر خانواده‌ای که می‌خواهد خانه‌اش را از مصادره شدن نجات دهد، مجبور می‌شود با یک دلال معاملات ملکی حریص همکاری کند. تعدادی از بازیگران اسم‌و‌رسم دار سینمای آمریکا در این فیلم بازی کرده‌اند که از میان آنها می‌توان به اندرو گارفیلد، بازیگر «مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز» و «شبکه اجتماعی»، مایکل شانون بازیگر «پناه بگیر» و «ماد» و لورا درن، بازیگر «مخمل آبی»، «اینلند امپایر»، «پارک ژوراسیک» و «تقصیر تقدیر ما» اشاره کرد.

در بخش اسپات‌لایت جشنواره فیلم ساندنس که سال آینده در فاصله روزهای 22 ژانویه تا اول فوریه (2 تا 11 بهمن) برگزار می‌شود علوه بر «99 خانه» محصول آمریکا فیلم‌های «6 هوس: دی. اچ. لارنس و ساردینیا» محصول مشترک انگلستان و ایتالیا به کارگردانی مارک کازینز، «71» محصول انگلستان ساخته یان دمانژ،  «پا در هوا» به کارگردانی کلودیا لیوسا محصول اسپانیا/فرانسه/کانادا، «دختربچگی» محصول فرانسه به کارگردانی سلین سیاما، «عدن» میا هانسن-لاو از فرانسه، «قبیله» از اوکراین به کارگردانی میروسلاو اسلابوشپیتسکی، «خدایگان سفید» کورنل موندروکزو از مجارستان و «حکایت‌های عجیبم دامیان سیفرون محصول مشترک آرژانتین و اسپانیا حضور دارند.

در بخش «پارک سیتی در نیمه‌شب» جشنواره ساندنس 2015 فیلم‌های آمریکایی «ماشین پلیس»، «دنبال می‌کند»، «ناک ناک»، «کابوس» و «واژگونی» و دو فیلم «تقدیس» محصول ایرلند/ انگلستان و «توربو کید» محصول کانادا/نیوزیلند نمایش داده می‌شوند.

شش فیلم نیز در بخش «مرزهای نو» جشنواره فیلم ساندنس 2015 نمایش داده می‌شوند که عبارتند از «اتاق ممنوع» به کارگردانی گای مدین و اوان جانسن از کانادا، «زندگی برای ابد» محصول کلمبیا و مکزیک، «جاده سلطنتی» و «ایستگاه به ایستگاه»  محصول آمریکا، «ماشین زمان سام کلیمکی» از استرالیا، «چیزهایی از سرگردان بی‌هدف» محصول مشترک روآندا و بریتانیا.

رامین بحرانی متولد 1975 در کالیفرنیا است و در سال 2000 اولین فیلم بلند خود با نام «غریبه‌ها» را کارگردانی کرده است. «گاریچی»، «خداحافظ سولو» و «به هر قیمت» از جمله فیلم‌هایی هستند که او کارگردانی کرده است. بحرانی امسال با «99 خانه» نامزد شیر طلایی جشنواره ونیز شد و دو جایزه فرعی این جشنواره را دریافت کرد. وی در سال 2012 نیز با «به هر قیمتی» نامزد شیر طلایی ونیز بود و در سال 2008 نیز با «خداحافظ سولو» در ونیز جایزه فیپرشی منتقدان را گرفت.

به‌ گزارش خبرنگار فرهنگی آنا به نقل از ورایتی، امیر نادری متولد 1946 (1325) در آبادان اولین فیلم بلندش، «خداحافظ رفیق»  را در سال 1350 در ایران ساخت و بعد از آن «تنگنا»، «تنگسیر»، «ساز دهنی»، «مرثیه»، «ساخت ایران»، «جست‌و‌جو»، «جست‌و‌جوی دوم»، «دونده» و «آب، باد، خاک» را در ایران و «منهتن از روی شماره»، «ماراتون»، «دیوار صوتی»، «وگاس: بر اساس یک داستان واقعی»، «برش»، «60 ثانیه تنهایی در سال صفر» و مستندهای «ونیز 70» و «میزانسن با آرتور پن» را کارگردانی کرد. نادری جوایز متعددی را از جمله در جشنواره‌های ونیز، تورین، نانت و آوینیون دریافت کرده است.

مقاله قبلیبیست‌وچهارمین جیمز باند «اسپکتر» نام گرفت
مقاله بعدیوزیر اطلاعات: افرادی در خارج به “تیر غیب” گرفتار شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.