راسل کرو بازیگر مشهور استرالیایی اعلام کرد آماده است تا یک فیلم بلند سینمایی را کارگردانی کند.

راسل کرو با وجود این که تجربیاتی در فیلم‌های کوتاه ویدیویی و فیلم مستند داشته اما تاکنون فیلم بلندی را کارگردانی نکرده است ولی او قصد دارد این تجربه را با کارگردانی فیلم “آب یاب” در کارناه‌اش ثبت کند.

این فیلم تارخی که فیلمنامه اش را اندور یات و اندرو آناستاسیو نوشته اند، داستان مردی استرالیایی را روایت می کند که به ترکیه سفر می کند تا دریابد برای دو پسرش که در جریان یک درگیری شوم ناپدید شده اند، چه اتفاقی افتاده است. دوره تاریخی ین فیلم درباره جنگ گالیپولی است؛ نبرد سختی که در دوره امپراتوی عثمانی و جنگ جهانی اول رخ داد و نیروهای مشترک بریتانیایی در جریان آن بیش از 10 هزار نفر کشته و مجروح دادند.

راسل کرو اکنون خود را برای این پروژه آماده می‌کند. او برای این کار از هواداران ژاپنی اش عذرخواهی و سفرش به توکیو را برای اکران اول “مرد آهنی” لغو کرد تا بتواند خود را برای تهیه مقدمات این فیلم آماده کند.

به گزارش سینما خبر به نقل از ورایتی، او در توییترش نوشت: به دفترم می روم. همه روز همانجا می مانم و با دیگران گفتگو می کنم تا اطلاعات لازم را به دست بیاورم و تصمیم های لازم را بگیرم. از این که حساب کار خودم را داشته باشم خوشم می آید.

احتمال می رود نقش اصلی فیلم را هم خود راسل کرو برعهده بگیرد.

تهیه این فیلم برعهده هاپ اسکاچ فیچرز و کمپانی فیلم راسل کرو به نام “فیر آف گاد فیلمز” است. ابتدا قرار بود این فیلم به تهیه کنندگی هاپ اسکاچ به کارگردانی آنتونی ماراس و با بودجه 9 میلیون دلاری ساخته شود.

کرو بازیگر شخصیت اصلی فیلم “گلادیاتور” متولد نیوزیلند و شهروند استرالیا است.

مقاله قبلیحضور سیاستمداران در شبکه اجتماعی؛ فیس بوک رفع فیلتر می‌شود؟!
مقاله بعدیتجمع ستارگان سینما در فصل جدید تئاتر برادوی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.