دانشمندان بعد از بررسی بقایای صدها نهنگ در منطقه‌ای از شیلی که به “جهنم نهنگ‌ها” شهرت یافته است، علت انباشته شدن این تعداد اسکلت در این منطقه را کشف کردند.

نتایج این تحقیقات که به تازگی در مجله علمی کلیک رویال سوسایتی ژورنال منتشر شده پیشنهاد می‌کند که آب اجساد این نهنگ‌ها را در چهار دوره متفاوت به ساحل آورده و روی هم انباشته کرده است.

علت مرگ همه این نهنگ‌ها هم مسمومیت بر اثر خوردن نوعی جلبک دریایی عنوان شده است.

مشاهده اسکلت نهنگ‌ها در این منطقه شیلی، شهرتی قدیمی دارد و قدمت برخی از این فسیل ها به 5 میلیون سال پیش باز می‌گردد.

به گزارش بی بی سی؛  بنابر نتایج این تحقیقات، نهنگ‌ها در این ناحیه پس از خوردن جلبک‌های سمی احتمالا یا پس از مرگ و یا به حالت نیمه جان با امواج دریا به این منطقه آورده شده اند و به مرور زمان بر روی هم انباشته شده اند.

منطقه دشت آتاکاما در شیلی، از مناطق حفاظت شده در این کشور است.

مقاله قبلیهیجان و حادثه در آسمان با فیلم «بی توقف»
مقاله بعدیمتخصص؟!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.