دو هفته پیش باستان‌شناسان در مصر یک تابوت سنگی بزرگ در شهر اسکندریه پیدا کردند که ۲۰۰۰ سال دست‌نخورده مانده بود.

با پیدا شدن این تابوت بازار شایعات داغ شد و در شهر پیچید که ممکن است مومیایی “اسکندر کبیر” پیدا شده باشد.

اما اکنون کارشناسان این تابوت را باز کرده‌اند و می‌گویند خبری از جسد شاه مقدونی در آن نیست.

به جای اسکندر، آنها سه اسکلت غرق در آب قهوه‌ای فاضلاب در تابوت پیدا کردند که بوی تعفن غیرقابل تحملی می‌داد.

البته این سه نفر با آن که از خانواده سلطنتی نبوده‌اند اما به نظر می‌آید قدمت آنها به زمان فراعنه برمی‌گردد و احتمالا از افسران ارتش بوده‌اند.

وزارت میراث باستانی مصر کمیته‌ای از باستان‌شناسان را مامور بازکردن این تابوت کرده بود که در جریان ساخت و ساز در محله‌ای در اسکندریه پیدا شد.

به نوشته روزنامه مصری الوطن این افراد ابتدا به اندازه پنج سانتی‌متر در تابوت را بلند کردند و از شدت بوی تعفن همگی محل را ترک کردند.

_102620043_048245223-1

در نهایت به کمک مهندسان ارتش مصر تابوت به طور کامل باز شد.

مصطفی وزیری، دبیر کل شورای عالی آثار باستانی مصر به خبرنگاران گفت: “جسد سه نفر را پیدا کردیم که به نظر می‌آید در یک تابوت خانوادگی دفن شده بودند. متاسفانه مومیایی‌ها در بهترین شرایط ممکن نیستند و تنها استخوان‌های آنها باقی مانده است.”

او در واکنش به این نگرانی مردم که با باز شدن این تابوت ممکن است دچار نفرین ابدی فراعنه شوند، گفت “ما تابوت را باز کردیم و خدا را شکر دنیا به آخر نرسید. من خودم اولین نفری بودم که سرم در تابوت کردم و الان هم اینجا مقابل شما ایستاده‌ام… هیچ طوری هم نشد.”

با وجود این، مقامات مسئول مردم را به دلیل نگرانی از احتمال انتشار گازهای سمی از محل یافتن تابوت دور کرده‌اند.

_102620047_048248761-1

درون این تابوت یک تندیس مرمری هم پیدا شده که چیز خیلی زیادی از آن نمانده و جزییاتش قابل تشخیص نیست.

جمجمه یکی از اجساد داخل تابوت شکافی دارد که به نظر می‌آید زخم نیزه یا تیر باشد.

به گزارش بی بی سی؛ این تابوت سنگی سه متری ۲۷ تن وزن دارد و احتمالا به دوره پادشاهان بطلمیوسی برمی‌گردد که حکومتشان از سال ۳۲۳ قبل از میلاد درست بعد از مرگ اسکندر آغاز شد.

مقاله قبلیتایید حکم دو سال زندان محمد مهدوی‌فر و پرونده جدید با اتهام نشر اکاذیب
مقاله بعدیسفر هیأت آمریکایی برای متقاعد کردن ترکیه به پیروی از تحریم‌های آمریکا علیه جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.