وودی هارِلسون در فیلم «ال‌بی‌جی» راب راینر در نقش لیندون بنیس جانسون از رییس جمهورهای پیشین آمریکا ظاهر می‌شود.

فیلمنامه این فیلم را جوی هارت استون نوشته و درامی درباره چگونگی خیزش این سیاستمدار است که به سی و ششمین رییس جمهوری آمریکا بدل شد. فیلمبرداری این فیلم در سپتامبر در نیواورلئان شروع می‌شود و دالاس و واشنگتن دیگر لوکیشن‌های فیلم خواهند بود.

«ال‌ بی‌ جی» بر تغییر فاحش سیاسی در زمانی تمرکز دارد که جانسون پس از گلوله‌ای که در نوامبر ۱۹۶۳ به ترور رییس جمهور کندی انجامید، به عنوان معاون رییس جمهوری جایگزین وی شد. اما او باید با تلاش‌های سیاسی و مبارزه در هر دو سو سعی می‌کرد تا هم کشور را حفظ کند و هم از جریان تاریخ ساز حقوق مدنی به سلامت عبور کند.

جانسون که به عنوان «ال بی جی» از او یاد می‌شود در سال‌های اخیر شخصیت فیلم‌های متعددی بوده و تام ویلکینسون نقش او را اخیرا در فیلم «سلما» ساخته آوا دوورنای به عنوان شخصیتی که چندان جذاب نیست، بازی کرده است. برایان کرانسون نیز نقش او را در فیلم تلویزیونی برای شبکه اچ‌بی‌او با عنوان «همه راه» بازی خواهد کرد. کرانسون پیش از این برای ایفای این نقش در برادوی در نمایشی به همین نام جایزه تونی را دریافت کرد.

راینر که از تهیه کنندگان فیلم هم خواهد بود، در این باره گفت: در دهه ۱۹۶۰ من یک جوان هیپی بودم و جانسون رییس جمهوری من بود. در آن زمان ال‌بی‌جی بیشترین هدف خشم ضد جنگ ویتنامی از سوی نسل من بود. اما هر چه زمان گذشت و درک من از روابط سیاسی رشد کرد، من توانستم متوجه شوم که او آدم خیلی متفاوتی بود. او مرد پیچیده‌ای بود، ترکیبی از یک سیاستمدار درخشان، استعدادی خام و بی‌تجربه، احساسات و تزلزل عمیق. او که از منطقه فقیر غرب تگزاس برخاسته بود به کریدورهای قدرت در واشنگتن راه یافت و از فراست درخشان سیاسی برای عبور از جنبش حقوق مدنی قرن بیستم گذر کرد.

1742165

راینر که فیلم هایی چون «وقتی هری سالی را دید»، «عروسی پرنسس»، «با من بمان» و «میزری» را در کارنامه‌اش دارد، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نیز بوده است. او سه بار نیز نامزد انجمن کارگردانان بوده و ۹ بار نامزد دریافت جوایز گلدن گلوب شده است.

راینر که پسر کارل راینر بازیگر نقش های کمدی و استل راینر بازیگر بوده، خودش در کسوت بازیگر هم در برابر دوربین قرار گرفته که مجموعه «همه در خانواده» برنده دو جایزه امی از جمله آنها بوده است. جدیدترین نقش آفرینی او در فیلم «گرگ وال استریت» اسکورسیزی بود. در این فیلم او در نقش پدر شخصیتی که لئوناردو دی کاپریو نقشش را بازی کرده، ظاهر شد.

جدیدترین فیلمی که از او راهی سینماها شد فیلم کمدی «و اینطوری همه چیز پیش می رود» با بازی مایکل داگلاس و دایان کیتون جولای ۲۰۱۳ اکران شد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، راب راینر جایزه چاپلین برای یک عمر دستاوردهای هنری را در کارنامه‌اش دارد.

مقاله قبلیاین قصه سر دراز دارد، چون …..؟!
مقاله بعدیتجاوز گروهی، به یک دختر یازده ساله در تهران، فاجعه اي كه علیه کودکان خیابان اتفاق می افتد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.