رابرت ردفورد بازیگر و کارگردان در کنار کیت بلانشت برنده اسکار 2014، در کنار هم در فیلم «حقیقت» بازی می‌کنند.

این پروژه که با حضور کیت بلانشت و رابرت ردفورد و به کارگردانی جیمز وندربیت ساخته می شود، در سیدنی فیلمبرداری می شود.

در فیلم زندگینامه ای «حقیقت» که قرار است ظرف هشت هفته و در بهار استرالیا فیلمبرداری شود، ردفورد در نقش یک چهره کهنه کار رسانه‌ای به نام دن ردر ظاهر می شود.

«حقیقت» بر مبنای خاطرات مری مپس که با عنوان «حقیقت و وظیفه» منتشر شده بود ساخته می‌شود و در آن ردفورد در نقش دن ردر از مسئولان شبکه سی بی اس بازی می کند و بلانشت در نقش مپس ظاهر می‌شود که تهیه کننده برنامه‌های وی بود. این فیلم بر توفانی متمرکز است که در سال 2004 و پس از آن درگرفت که ردر گزارش کرد که جرج بوش در حالی که در گارد ملی هوایی آمریکا در جنگ ویتنام خدمت می کرد، از امکانات ویژه ای برخودار بود.

این فیلم اولین تجربه کارگردانی برای وندربیت است. فیلم «حقیقت» توسط برد فیشر تولید می شود که فیلم هایی چون «زودیاک» و «شاتر آیلند» را تهیه کرده است.

این فیلم که قرار است با بودجه حدود 9.6 میلیون دلار ساخته شود، ایجادکننده بیش از 208 شغل در برابر و پشت دوربین خواهد بود.

فیشر درباره این پروژه گفت: «حقیقت» یک پروژه خاص است چون داستانی دارد که ما خیلی علاقه داریم مدت بیشتری درباره آن حرف بزنیم.

ردفورد که از طرفداران حزب دموکرات آمریکاست به مسایل سیاسی علاقه دارد و همواره از منتقدان بوش بود.

در سال 2004 به دنبال انتشار گزارش ردر، دفتر ریاست جمهوری آمریکا، پرونده خدمت سربازی جرج بوش را منتشر کرد. این مدارک پس از آن منتشر شد که حزب دموکرات او را متهم به این کرد که او از هر فرصتی برای غیبت استفاده کرد و می کوشید مانع از اعزام خود به ویتنام شود.

اتهام غیبت در حالی به جرج بوش وارد شد که جان کری که آن زمان از داوطلبان نامزدی حزب دمکرات در انتخابات ریاست جمهوری بود، در جنگ ویتنام شرکت داشت و با کسب مدال‌های متعدد به عنوان قهرمان جنگ شناخته می شد.

پرونده خدمت جرج بوش به سال های 1968 تا 1973 مربوط بود و نشان دهنده غیبت‌هایی در این دوره بود. براساس این پرونده، بوش در خلال سال 1972 که به عنوان سرباز در واحد گارد ملی در ایالت های تگزاس و آلاباما خدمت می کرد، به منظور شرکت در مبارزات انتخاباتی به نفع حزب جمهوریخواه مدتی طولانی را در مرخصی گذراند.

به گزارش  مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،مساله غیبت های بوش در دوره سربازی در خلال مبارزات انتخاباتی سال 2000 میلادی هم مطرح شده بود.

مقاله قبلینقش درست نیروهای ائتلاف در عراق و سوریه؛ مدیریت بحران، به جای حذف یک طرف بحران
مقاله بعدیکایرا نایتلی روی صحنه تئاتر می‌رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.