«رابرت دونيرو»‌ كه چندي قبل فيلم «آخرين وگاس» را روي پرده سينماها برده است به پايگاه اطلاع رساني «مترو» گفت : بازي در فيلم «آخرين وگاس»‌ باعث شد تا ديد بازتري به پروسه جواني و پيري داشته باشيم .

در دنياي واقعي هرگز جشن مجردي نگرفته ام و حتي نمي دانم چگونه است. ولي اولين باري كه به وگاس رفتم 17 سال داشتم و در مقايسه با وگاس امروزي بياباني بيش نبود.

شايد جذاب نبودن آن باعث شد به دنبال جشن هاي مجردي نباشم. با اين وجود بازي در اين فيلم باعث شد تا زندگي و دوره هاي مختلف آن را به يك شكل ببينم.

زماني جوان هستيم ، بعد پدر و پدر بزرگ مي شويم ولي توجه به هر يك از اين دوره ها مي تواند افسوس گذر زمان و پيري را در انسانها از بين ببرد. با اين حال اميدوارم دانش و تكنولوژي به جايي برسد كه پيرها را حداقل تا سن 40 سالگي جوان نشان دهد.

«رابرت دونيرو» در فيلم «آخرين وگاس» با «مايكل داگلاس» و «مارتين فريمن» همبازي بود. داستان فيلم درباره 4 دوست و آخرين گردهمائي مجردي آنها در لاس وگاس است كه در نهايت به ازدواج يكي از آنها منجر مي شود.

به گزارش سینما خبر؛ «دونيرو» به تازگي در فيلم «مسابقه كينه» در كنار «سيلوستر استالونه» بازي كرده است.

مقاله قبلیاعتراض زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ اوین و خودداری از ملاقات هفتگی
مقاله بعدیدو نفر از اعتصاب کنندگان زندان قزلصار به بطور بیهوشی به خارج از زندان منتقل شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده