دست اندرکاران یک فیلم جدید با رابرت دنیرو در حال گقتگو هستند تا بار دیگر با حضور او و جینفر لارنس در کنار هم ، فیلم بسازند.

 در صورت به نتیجه رسیدن این گفتگوها، رابرت دنیرو یک بار دیگر با دیوید او راسل همکاری خواهد کرد.

فیلم جدید دیوید او راسل با عنوان «جوی» برای کمپانی فاکس قرن 2000 ساخته می شود و داستان جوی مانگانو مخترع و کارآفرین آمریکایی را تصویر می کند.

دنیرو با این دو نفر در فیلم «دفترچه بارقه امیدبخش» در سال 2012 همکاری کرده بود و برای بازی در این فیلم در نقش شخصیت پدری که خیلی هم عصبی است، نامزد دریافت اسکار برای نقش مکمل شد. او یک حضور کوچک در فیلم بعدی اوراسل یعنی «کلاهبرداری آمریکایی» نیز داشت.

باید گروه بازیگران فیلم جدید اوراسل به سرعت کامل شود تا او بتواند طبق برنامه ریزی ها از ماه فوریه کار فیلمبرداری را شروع کند.

حضور دنیرو مشروط به بسته شدن قرارداد لارنس اعلام شده بود و او این قرارداد را در اواسط تابستان بسته بود.

راسل فیلمنامه این فیلم را با آنی مامولو نویسنده «ساقدوشان عروس» بازنویسی کرده و در آن داستان تبدیل شدن مانگانو از مادری که به تنهایی باید سه فرزندش را بزرگ کند به یک چهره مشهور را بیان می کند. این زن جوان با اختراع لوازمی برای تمیز کردن منزل به عنوان یک کارآفرین بزرگ شناخته می شود.

در این فیلم مانگانو با بازی لارنس تصویر می‌شود و دنیرو در نقش پدر او که یک مغازه‌دار است، بازی خواهد کرد.

 به گزارش مهر به نقل از ددلاین، دنیرو فیلمبرداری فیلم «پدربزرگ کثیف» را در ماه ژانویه در پیش روی دارد.

مقاله قبلیپروین: مایلی‌کهن هرگز عذرخواهی نمی‌کند
مقاله بعدیدایی: از حقم گذشتم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.