رابرت دنیرو اعلام کرد در فیلم «ایرلندی» با حضور اسکورسیزی، آل پاچینو و جو پسکی به پرده سینماهای جهان می رود.

دنیرو در گفتگو با نیویورک‌پست اعلام کرد تمام تلاش این گروه در چند سال اخیر این بوده که این فیلم را بسازند و گفت از نظر او این کار باید حتما انجام شود.

اسکورسیزی پیش از دی کاپریو، چندین فیلم با رابرت دنیرو ساخته و حاصل این همکاری فیلم های مهمی چون «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین» و «سلطان کمدی» بوده است.

این دو سال هاست که قرار است فیلم «ایرلندی» را با هم بسازند. این فیلم داستان گانگستری به نام فرانک شیران یا «ایرلندی» است. این گانگستر بی ریشه دستور می گیرد تا دوستش جیمی هوفا سردسته مافیا را بکشد و این کار را نیز انجام می دهد.

این فیلم با اقتباس از کتابی نوشته چارلز برانت ساخته می شود. این کتاب در سال 2004 نوشته شده و عنوان آن «شنیدیم خانه ها را رنگ می زنی» است.

«ایرلندی» سال ها یکی از پروژه های در دست ساخت اسکورسیزی بوده اما هر بار زمان شروع به کار آن تغییر کرده است. نسخه اولیه فیلمنامه این فیلم هم نوشته شده و اسکورسیزی سال پیش گفت که دنیرو و پاچینو و پسکی هم این فیلمنامه را خوانده‌ اند.

دنیرو قرار است در نقش شیران بازی کند، پاچینو در نقش هوفا ظاهر می شود و پسکی نقش راسل بوفالینو را بازی می کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سینما بلند، دنیرو با آل پاچینو در فیلم های «پدرخوانده»، «مخمصه» و «کشتن درست» همبازی بوده است.

 

مقاله قبلیضربات چاقو و تبر شکارچیان غیرمجاز دو محیط بان گلستانی را به شدت مجروح کرد
مقاله بعدیوندی شرمن: ” همه حاضران مصمم به رسیدن به توافق بودند” !
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.