ستاره ای که تنها با سه فیلم مختص شخصیت تونی استارک توانسته نزدیک به ۲.۵ میلیارد دلار در باکس آفیس بفروشد، می خواهد سر وقت نقش محبوبش را کنار بگذارد.

 برنده شدن سه جایزه گلدن گلوب و نامزدی دریافت دو جایزه اسکار را که کنار بگذاریم، رابرت داونی جونیور بیشتر از همه برای ایفای نقش مرد آهنی ابرقهرمانی که زره قرمز به تن دارد، شناخته می شود. اما داونی حالا به این فکر می کند که شاید وقت کنار گذاشتن این نقش و حرکت به سمت جلو باشد.

داونی می گوید: همه به من می گویند مثل دستکشی می ماند که خیلی به دستم می آید. هر دفعه باید از اول شروع کنم اما این کار را با پایه ای بسیار قوی انجام می دهم. نمی خواهم فقط به خاطر اینکه خرابکاری کنم و تصمیم بگیرم یک فیلم دیگر هم بسازم تمام شش یا هفت فیلم قبلی را هم نابود کنم. فقط می خواهم پیش از اینکه خجالت آور شود زره ام را کنار بگذارم.

اگر حضور تونی استارک در تعدادی دیگر از فیلم های داخل دنیای سینماتیک مارول را حساب نکنیم، سه فیلم «مرد آهنی» به تنهایی توانسته اند بیش از ۲.۴ میلیارد دلار بفروشند. این موفقیتی است که شاید کنار گذاشتنش آسان نباشد، اما داونی دیدگاهی متفاوت دارد.

او می گوید: وقتی اولین فیلم انتقام جویان بیرون آمد می توانستم بگویم هرگز از این بهتر نخواهد شد اما برای من، همیشه مهم ترین چیز مردم و فرصت ها هستند، مثل کارگردان های انتقام جویان که خیلی آنها را دوست دارم.

با وجود اینکه این بازیگر نسبت به آینده اش در دنیای سینمایی مارول اطمینان ندارد، در فیلم «اسپایدرمن: بازگشت به خانه» نقش آفرینی می کند، بیشتر به خاطر اینکه از فیلم «ماشین پلیس» جان واتس که با بودجه پایین و نقش آفرینی کوین بیکن ساخته شده بود، خوشش آمد.

وقتی او بالاخره اتفاق هایی را که قرار بود برای تونی استارک در «بازگشت به خانه» بیفتد در فیلمنامه خواند، علاقه اش نسبت به جنبه خلاقانه این فیلم به کارگردانی واتس هم افزایش یافت.

به گزارش  مهر به نقل از د رپ،او می گوید: عملا حس کردم دوباره برگشتیم به اتاق نویسندگان فیلم اول مرد آهنی. بنابراین یک حس بازگشت به خانه در آن وجود داشت که تجربی هم نبود چون حالا داده های بسیار بیشتری وجود دارد و پروسه دقیق تر است. اما اصلا این حس را نداشتم که فقط از من می خواهند جایی در داستان خودم را بچپانم. می خواستند خودمان کارهای کوچک مختص شخصیت مان را وارد داستان کنیم.

مقاله قبلیبازگشت شرکت «فولکس واگن» به بازار خودرو ایران پس از ۱۷ سال
مقاله بعدیتاًخیر در ورود شرکت های خارجی به بازار ایران؛ فرامرز دادرس، کارشناس اطلاعاتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.