رابرت داونی جونیور بازیگر «مرد آهنی» چندان علاقه ای به بازی در فیلم‌های هنری ندارد و می‌گوید بعضی مواقع همین فیلم‌های کوچک بیشترین چیزها را از شما می‌گیرند.

 بعد از بازی کردن نقش مرد آهنی در مجموعه فیلم‌های «مرد آهنی» و «انتقام‌جویان»، رابرت داونی جونیور در دید بیشتر مردم به عنوان همین شخصیت شناخته می‌شود اما بعضی‌ها ممکن است به این فکر کنند که آیا او دلش نمی‌خواهد این شانس را داشته باشد که در فیلم‌های کوچکتر نقش‌آفرینی کند و تا این حد در مرکز توجه نباشد؟ ظاهرا خیر.

ستاره فیلم جدید «انتقام‌جویان: عصر اولتران» در مصاحبه‌ای با انترتیمنت ویکلی رادیو توضیح داد که چرا امکانش خیلی بالا نیست که او به زودی در یک فیلم مستقل کوچک دیده شود. او گفت: این فیلم‌‌ها شدیدا انرژی‌گیر هستند و بعضی مواقع افتضاح هستند و آدم تنها رهایشان می‌کند و از خود می‌پرسد وقتی این کار را قبول کردم چه فکری می‌کردم؟ بعضی مواقع همین فیلم‌های کوچک هستند که بیشترین چیزها را از شما می‌گیرند چون مثلا اینطور هستند که به آدم می‌گویند: «هی مرد، فقط چند روزی عقب افتادیم. فکر می‌کنی امکانش وجود داشته باشه که بتونی روز تولدت هم اینجا بمانی و کار کنی و بعد روز چهارم جولای برگردی سر کار.»

او می‌گوید: آها راستی مساله دست اندرکاران فیلم… می گویند می‌تونی پول اون دستگاهی که آوردیم رو تو بدی؟ و اوه، راستی، وقتی رفتیم ساندنس، خوب… می‌تونیم تو رو فقط بشونیم روی یک صندلی و تو هم برای ما این فیلم رو شش روز پشت سر هم بفروشی که بعد بتونیم وقتی تو سالن‌های سینما اکران شد روزی ۱۸۰ دلار دربیاریم؟

به این ترتیب می‌توان گفت دستورالعمل‌هایی که فیلمسازان جاه‌طلب در آینده باید برای کار کردن با رابرت داونی جونیور از آن‌ها پیروی کنند از این قرار است: ۱. مطمئن شوید فیلمبرداری همیشه سر وقت آغاز می‌شود ۲. ترتیب پول همه وسایل را خودتان بدهد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، اما اینطور که معلوم است این مشکل‌ها به هیچ‌ وجه برای کمپانی بزرگی مانند مارول استودیوز پیش نمی‌آیند.

مقاله قبلیجواد صابری، اولین نوجوان بزهکار اعدام شده در سال ۱۳۹۴
مقاله بعدیهرآنچه که در برنامه نود 14 اردیبهشت گذشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.