حسن فیروز‌ آبادی٬ رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح با «تقبیح» دخالت ارتش در وقایع سیاسی مصر و برکناری محمد مرسی٬ به فرماندهان این نیرو توصیه کرد پای خود را از مسائل سیاسی بیرون بکشند.

به گزارش تارنمای  دیگربان؛ فیروز آبادی چهارشنبه (۱۹ تیر) به خبرگزاری «دفاع مقدس» گفته که دخالت ارتش در امور سیاسی مصر یکی از «نکات منفی» وقایع اخیر این کشور است.

وی افزوده است: «دادن ضرب الاجل به مرسی {از سوی ارتش} که با رأی اکثریت مردم انتخاب شده بود و مسئول دموکراسی و انقلاب مصر بود، نه از نظر عقلی و نه در فرهنگ انقلابی قابل پذیرش نیست.»

رئیس ستادکل نیروهای مسلح اضافه کرده که «کار ارتش مصر در بازداشت مرسی یک اشتباه راهبردی بود و امیدواریم برادرانمان در ارتش مصر زود‌تر خودشان را از حوادث سیاسی مصر بیرون بکشند.»

اظهارات این مقام نظامی جمهوری اسلامی در شرایطی مطرح می‌شود که وزارت امور خارجه مصر دخالت‌های مقام‌های ایران در امور داخلی این کشور را محکوم کرده است.

روحانیون و نظامیان حاکم بر ایران از زمان برکناری محمد مرسی از سوی ارتش مصر از مقام ریاست جمهوری٬ نسبت به این اقدام ارتش معترض هستند.

گروهی از روحانیون نیز با استقبال از این برکناری گفته‌اند که مرسی به خاطر «بی‌اعتنایی» به توصیه‌های علی خامنه‌ای و مبارزه با شیعیان مصر به چنین سرنوشتی گرفتار شده است.

مقاله قبلینامه حسن اسدی زیدآبادی به همسرش: مقاومت‌ات وثیقه ثمردهی انتخاب‌ات بود
مقاله بعدیصید پرندگان نادر برای قوش بازی عربها..!
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده