در حالی که منابع نزدیک به پروژه علمی تخیلی “ترون” (Tron) می‌گویند مسئولان شرکت دیزنی هیچگاه به تولید قسمت سوم این مجموعه سینمایی چراغ سبز نشان ندادند، اما اوایل سال 2015 اخباری منتشر شد مبنی بر اینکه جوزف کاسینسکی کارگردان فیلم “ترون: میراث” (Tron:Legacy) دنباله آن فیلم را کارگردانی می‌کند و اولیویا وایلد و گارت هدلوند نقش‌های خود را تکرار خواهند کرد.

حتی پیش‌تولید “ترون 3” آغاز شد و گفته می‌شد فیلمبرداری پاییز امسال احتمالا در ونکوور و بریتیش کلمبیا انجام خواهد شد. دیزنی علاقه داشت جارد لتو به گروه بازیگران اضافه شود، اما مذاکره‌ای در این زمینه صورت نگرفت.

دیزنی از سال 2010 که پروژه 170 میلیون دلاری “ترون: میراث” روی پرده رفت و در دنیا 400 میلیون دلار فروخت، در فکر تولید دنباله فیلم بود.

“ترون میراث” دنباله فیلمی علمی تخیلی تولید سال 1982 با بازی جف بریجز و بروس باکسلیتنر است. داستان فیلم اول در یک دنیای کامپیوتری معروف به “گرید” روی می‌دهد.

آن فیلم به تدریج در دنیای سینمایی جایگاه یک فیلم کالت را پیدا کرد و تاثیری قابل توجه روی فیلمسازان و فرهنگ عامه گذاشت.

چند دهه بعد، دیزنی با “ترون: میراث” نگاهی دوباره به آن دنیا انداخت. بریجز و باکسلیتنر نقش‌های خود در فیلم اول را تکرار کردند. داستان درباره سام فلین (هدلوند) پسر 27 ساله کوین فلین (بریجز) است که خود را درگیر همان دنیای سرشار از برنامه‌های خشن و بازی‌های گلادیاتوری می‌یابد که پدرش 20 سال با آن زندگی کرده است. بو گارت و مایکل شین دیگر بازیگران “ترون: میراث” هستند که اولین تجربه کارگردانی کاسینسکی بود.

دیزنی در یک سال اخیر با اقتباس‌های زنده خود از شخصیت‌های کارتونی فیلم‌های قبلی خود شامل “مالفیسنت” و “سیندرلا” به موفقیت‌های تجاری زیادی دست پیدا کرد، اما “تومارولند” تازه‌ترین تولید این شرکت که با بودجه‌ای 180 میلیون دلاری ساخته شده است، هفته پیش در اولین هفته اکران کمتر از انتظار ظاهر شد و تنها 33 میلیون دلار فروخت.

به گزارش خبرآنلاین؛ تقویم فیلم‌های غیرانیمیشن دیزنی برای چند سال آینده کاملا پر است که شامل روایت‌های زنده از انیمیشن‌های کلاسیک مانند “کتاب جنگل”، قسمت دوم “آلیس در سرزمین عجایب” و “دیو و دلبر” است.

disneyinfinity.wikia.com

مقاله قبلیسینماهای آمریکا بار دیگر طعمه آرواره‌های کوسه می‌شوند
مقاله بعدیزندانی سیاسی علی معزی در پی محکومیت ۱ ساله در زندان امنیتی، به سلول انفرادی منتقل گردید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.