جمعی از دراویش گنابادی عصر روز دوشنبه یکم اردیبهشت با خانواده مصطفی عبدی، از فعالان حقوق دراویش گنابادی که در جریان حمله روز ۵ شنبه نظامیان به بند ۳۵۰ زندان اوین مضروب و به سلول انفرادی منتقل شده بود، دیدار کردند.

به گزارش مجذوبان نور، این دراویش گنابادی علت حضور خود در منزل مصطفی عبدی را که همزمان با روز تولدش به انفرادی منتقل شده و مورد ضرب و شتم و تحقیر عقیدتی قرار گرفته بود، ابراز همدلی و تالم از وقایع رخ داده عنوان کردند.

مصطفی عبدی، از فعالان حقوق دراویش و دانش‌آموخته رشته مکانیک، در جریان وقایع روز ۵ شنبه ۲۸ فروردین بند ۳۵۰ اوین مضروب و به انفرادی‌های بند ۲۴۰ منتقل شد، در حالی که با تحقیر و توهین او را مورد ضرب و شتم قرار داده و با علم به اینکه او درویش گنابادی است، سبیل وی را تراشیده بودند.

 mostafa_abdi_daravhish2

یادآور می‌شود، مردان درویش به نشانه همدلی با برادر در بندشان، با موهای تراشیده در این دیدار حضور پیدا کردند.

مقاله قبلیتقدیر از «مریل استریپ» با اعطای جایزه «مونت کریستو»
مقاله بعدیتحليلي بر تحولات شتابان خاورميانه و شمال آفريقا؛ در آستانه فوران توفاني ديگري در منطقه ايستاده ايم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.