جیمز ون کارگردان قسمت هفتم سریع و خشن از یک بازیگر دیگر برای حضور در این فیلم دعوت کرد.

دیجیمون هانسو بازیگر سیاهپوست فیلم (Amistad) استیون اسپیلبرگ قرار است در این فیلم به ستارگان اصلی فیلم همچون وین دیزل و پل واکر ملحق شود. دیجیمون از بازیگران معروفی است که بازی در هر ژانر فیلمی را در کارنامه دارد.

از مهمترین فیلمهای او میتوان به الماس خون در کنار دی کاپریو و کنستانتین در کنار کیانو ریوز اشاره کرد. او همچنین به زودی در نگهبانان کهکشان مقابل دوربین خواهد رفت. نقش دیجیمون در سریع و خشن7 اعلام نشده است.

 djimon_hounsou_03

به گزارش سینما خبر؛ به گفته مقامات استوديو يونيورسال ، فيلمبرداري با حضور بازيگران اصلي از سپتامبر امسال (پاييز) آغاز مي شود. «وين ديزل» ، «پل واكر» ، «جيسون استاتهام» ، «روندا روسي» و «توني جا» بازيگران اصلي اين فيلم هستند.

«سريع و خشن 7» با فيلمنامه «كريس مورگان» و كارگرداني «جيمز ون » از 11 جولاي 2014 روي پرده سينماها مي رود.

مقاله قبلیپوستر رسمی فیلم «روبوکاپ» منتشر شد
مقاله بعدی21 بازیگر محبوب در گیشه سینماهای بین الملل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.