دولت فرانسه و بویژه رئیس جمهوری این کشور امانوئل ماکرون، در نشست شورای دفاع که در ماه ژوئن در کاخ الیزه برگزار شد، از سرویس‌های اطلاعاتی این کشور خواسته‌اند، از ابراز نگرانی‌های خود دربارۀ آنچه «تروریسم دولتی» جمهوری اسلامی خوانده می‌شود بکاهند و به زبان دیگر، در این باره سر و صدای زیاد به راه نیندازند.

این تصمیم، بنوشتۀ لوموند به سبب ملاحظات سیاسی و دیپلماتیک و به منظور تسهیل گفتگوهای جاری با جمهوری اسلامی دربارۀ برجام و بویژه نقشی که فرانسه می‌تواند دراین زمینه ایفا کند، اتخاذ شده است.

یکی از کارمندان آنچه «جامعۀ اطلاعاتی فرانسه» خوانده می‌شود، طرح بمب گذاری در گردهمائی سازمان مجاهدین خلق را که در روز ٣٠ ژوئن سال گذشته در «ویلپَنت» در شمال پاریس برپا شده بود، «بسیار خطیر» توصیف می‌کند و می‌گوید اگر این انفجار به مرحلۀ اجرا رسیده بود «می‌توانست به کشتار گسترده‌ای» منجر شود.

لوموند یادآوری می‌کند که اطمینان نسبت به دست داشتن رژیم جمهوری اسلامی در این طرح چندان بود که دولت فرانسه در دوم اکتبر سال گذشته «آشکارا جمهوری اسلامی را به سازمان دهی» آن متهم کرد، هر چند که ایران چنین اتهامی را شدیداً تکذیب نمود.

بنوشتۀ لوموند «یک جاسوس جمهوری اسلامی که به عنوان دیپلمات به پاریس اعزام شده بود بسوی ایران اخراج شد، دیپلمات دیگری بنام [اسدالله] اسدی در آلمان دستگیر گردید و اتحادیۀ اروپا در ژانویۀ ٢٠١٩ مجازات‌هائی را در بارۀ افراد شناسائی شده توسط فرانسه برقرار کرد.

با این حال بنوشتۀ لوموند «واکنش و پاسخ فرانسه به این اقدامات، از نظر سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی به اندارۀ کافی شدید و در خور» نبوده است.

در این زمینه، سند انتشاریافته از سوی کاخ ریاست جمهوری این کشور دربارۀ «سیاست راهبردی فرانسه در زمینۀ اطلاعاتی»، شاید بتواند اندکی از ناخرسندی سرویس‌های زیربط بکاهد و رضایت آنها را تا حدی بدست آورد.
به گزارش رادیوفرانسه؛ در این سند آمده است «باید در بارۀ تروریسم دولتی بسیار هشیار بود، زیرا برخی کشورها همچنان در صدد استفاده از سرویس‌های اطلاعاتی خود برای انجام اقدامات تروریستی، بویژه علیۀ مخالفان سیاسی هستند». تأکیدی که از جمله یا بویژه به جمهوری اسلامی اشاره دارد.

مقاله قبلینماینده ویژه آمریکا در امور خاورمیانه: پیشرفت در صلح اسرائیل و فلسطینی‌ها، بدترین کابوس جمهوری اسلامی است
مقاله بعدیجنجال برای رقص زنان در ورزشگاه کربلا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.