دواین جانسون بازیگر فیلم‌های اکشن که با فیلم جدیدش از جمعه خوش درخشیده، از وجوه دیگر شخصیتش می‌گوید و اینکه حتی به راحتی با یک ترانه گریه می‌کند.

 دواین جانسون با نام «راک» و برای بازی در نقش شخصیت‌های خشن شناخته شده که از جمله آنها نقش لوک هابس در مجموعه فیلم‌های «سریع و خشمگین» بوده است. اما ارایه بخش دیگری از شخصیتش به عنوان انسانی احساسی نیز برای این بازیگر نزدیک به ۲ متری سخت نبوده است.

این کشتی‌گیر حرفه‌ای که هشت دوره قهرمان جهان و بازیکن سابق فوتبال آمریکایی بوده است، می‌گوید در سال ۱۹۸۷ با شنیدن ترانه ویتنی هیوستون بارها گریه کرد.

در واقع، او حتی نیاز ندارد تا به این تصنیف گوش کند و حتی با یادآوردن آن نیز اشک‌هایش سرازیر می‌شود.

جانسون در گفتگو با نیویورک تایمز تصریح کرد: من می‌توانم اینطوری گریه کنم وقتی ترانه «ما تقریبا هیچوقت همه‌اش را نخواهیم داشت» ویتنی هیوستون را به خاطر می‌آورم. در همین مصاحبه با یادآوری این ترانه چهره او به شدت غمگین شد.

در بخش دیگری از این مصاحبه او گفته است: وقتی وارد دنیای اکشن شدم از سوی نماینده‌ام به من پیشنهاد شد تا هیکل عضلانی‌ام را جمع و جور کنم. او می‌گوید: من ابتدا پذیرفتم اما بعد دیدم فیزیک بدن من همین است و ترجیح دادم به جای تغییر قیافه‌ام، آن نماینده را عوض کنم.

جانسون با جدیدترین فیلمش با عنوان «سن آندرآس» از جمعه راهی سینماها شده است. او در نقش فردی متخصص از بخش آتش‌نشانی بازی می‌کند که باید خانواده‌اش را پس از زلزله‌ای مخرب که کالیفرنیا را از بین برده، نجات دهد.

1725028

او که از سال ۱۹۹۹ راهی سینما شده، در جدیدترین فیلمش «سن آندرآس» به کارگردانی برد پیتون که با فیملنامه کارلتون کیوز نوشته شده با کارلا گوجینو، الکساندرا داداریو و پل جیامتی هم بازی شده است. فیلمبرداری این فیلم در استرالیا شروع شد و در سن فرانسیسکو به اتمام رسید.

به گزارش مهر به نقل از تلگراف، این فیلم در اولین روز نمایشش (جمعه) ۱۸.۲ میلیون دلار فروش کرد و با فروش شنبه نیز فروش آن به ۴۷ میلیون دلار رسید. این فیلم در ۳۷۷۷ سالن سینما در آمریکا اکران شده است.

مقاله قبلیتهیه‌کنندگان زن سینما به مخاطبان زن فکر می‌کنند
مقاله بعدیداعش زندان بزرگ تدمر سوریه را منفجر کرد؛به همراه تصاویر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.