دنیل دی‌لوئیس، طی مراسمی که در کاخ باکینگهام اجرا شد، توسط پرنس ویلیام نوه ملکه انگلستان به مقام شوالیه‌ای رسید.

براساس گزارش ميل‌آنلاين، پرنس ويليام،‌ نوه ملكه انگلستان در مراسمي باشكوه كه در كاخ باكينگهام برگزار شد، به دنيل دي‌-لوئيس،‌هنرپيشه بريتانيايي-ايرلندي نشان شواليه اعطا كرد.

دي‌لوئيس 57 ساله كه اكنون با لقب شواليه شناخته مي‌شود، به‌خاطر موفقيت‌هايي كه در حرفه هنري‌اش به دست آورده، از جمله دريافت سه جايزه اسكار، اين نشان را دريافت‌كرد.

دي‌لوئيس طي 30 سال فعاليت در حرفه بازيگري، به‌خاطر تكنيك بازيگري‌اش بسيار مورد ستايش قرار گرفته‌است. وي پس از دريافت نشان شواليه از سوي پرنس ويليام گفت من كاملا شگفت‌زده و بسيار خوشحالم.

به گزارش همشهری؛ وي‌كه در وسواسي بودن در انتخاب نقش‌هايش بسيار مشهور است، از سال 1998 تاكنون تنها در پنج فيلم بازي كرده كه مشهورترين آنها فيلم لينكلن، زندگينامه رئيس‌جمهور آبراهام لينكلن، محصول سال 2012 است؛ فيلمي كه براي دي‌لوئيس سومين جايزه اسكار و چهارمين جايزه بفتا را به ارمغان آورد.

 

مقاله قبلیانتقال کاظمینی بروجردی به بند ویژه روحانیت
مقاله بعدیانتقال وبلاگ نویس زندانی محمدرضا پورشجری(سیامک مهر) به زندان مرکزی کرج
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.