دنزل واشنگتن براي بازي در فيلم اقتباسي هفت دلاور با استوديو ام جي ام وارد مذاكره شد.

سال گذشته استوديو ام جي ام از جان لي هنكاك نويسنده فيلمنامه نجات آقاي بنكس دعوت كرد تا نسخه اي جديد از فيلم وسترن هفت دلاور را بر اساس فيلمنامه اصلي ويليام رابرتس به رشته نگارش در آورد. اين استوديو همچنين مذاكرات اوليه را با آنتوني فوكوآ براي كارگرداني اين فيلم آغاز كرده است.

واشنگتن به تازگي در فيلم اكولايزر به كارگرداني آنتوني فوكوآ بازي كرده است.

«هفت دلاور» فيلمي آمريكايي و كلاسيك به كارگرداني «جان استرجس»‌ و بازي «يول برينر» ، «استيو مك كوئين» ، «چارلز برانسون» و «جيمز كابرن» است كه برداشتي آزاد از فيلم «هفت سامورايي» ساخته «آكيرو كروساوا» است.

«هفت دلاور» داستان هفت تيرانداز به سرپرستي «كريس آدامز» (يول برينر) است كه تصميم مي گيرند از مردم يك دهكده در برابر راهزنان دفاع كنند.

به گزارش سینما خبر؛ اين فيلم در اواخر سال 2015 اكران مي شود.

www.bet.com

مقاله قبلیصحبت‌های ملی‌پوشان در مورد جام جهانی
مقاله بعدیهمكاري سينمايي «برد پيت» و «لوپيتا نيونگو»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.