وزیر دفاع آمریکا در ارتباط با بالا گرفتن تنش میان اسرائیل و جمهوری اسلامی، بر حق مطلق اسرائیل به دفاع از خود در برابر تهدیدهای جمهوری اسلامی تاکید کرد.

به گزار ش هاآرتص، روزنامه اسرائیلی، جیم ماتیس نخستین مقام بلندپایه دولت ترامپ است که با اشاره به درگیری اخیر در سوریه، به طور مستقیم جمهوری اسلامی را مساله دار ترین بازیگر منطقه خاور میانه خوانده است.

جیم ماتیس که روز یکشنبه به اروپا سفر کرد، در گفتگو با خبرنگاران در هواپیما یادآور شد: «هرجائی در خاورمیانه که مشکلی وجود دارد جمهوری اسلامی را پشت مساله می بینید. یمن باشد یا بیروت، سوریه باشد یا عراق. جمهوری اسلامی همیشه پشت بحران است.»

اظهار نظر وزیر دفاع در ارتباط با گزارش نفوذ پهپاد جمهوری اسلامی به فضای اسرائیل در بلندی های جولان در روز شنبه است که توسط هلیکوپتر نظامی اسرائیل سرنگون شد.

اسرائیل به تلافی این اقدام جمهوری اسلامی، چهار موضع نظامی جمهوری اسلامی در سوریه و هشت موضع نظامی سوریه را بمباران کرد و بنا به گزارشها یک فروند اف-۱۶ نیروی هوائی اسرائیل هدف ضدهوائی های سوریه قرار گرفت و در خاک اسرائیل سقوط کرد.

این پردامنه ترین حمله اسرائیل به سوریه طی دهه گذشته است.مرکز فرماندهی و کنترل سوریه و نیز سکوهای استقرار موشک های ضدهوائی سوریه در این حمله بشدت آسیب دیدند.

جیم ماتیس به خبرنگاران گفت همه شما از حضور فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در عراق و سوریه آگاهی دارید. سوریها این موضوع را پنهان نمی کنند. نمی گویند جمهوری اسلامی آنجا چه می کنند. چشمشان را بر قاچاق سلاح های پیشرفته جمهوری اسلامی به حزب الله لبنان می بندند. اسرائیل هم ناچار نیست منتظر بماند تا شهروندانش براثر حمله ها کشته شوند و بعد اقدام کند.

به گزارش صدای آمریکا؛ به گفته وزیر دفاع آمریکا اگر جمهوری اسلامی فقط در دو کشور مداخله می کرد می شد گفت این مداخله اتفاقی بوده است، اگر سه کشور بود، می شد گفت مساله ای در کار است. وقتی کسی از دور به قضیه نگاه کند، فرق می کند تا زمانی که شما در منطقه باشید. اینجا دیگر تردیدتان برطرف می شود. در بحرین پلیس این کشور مواد انفجاری کشف کرده که از جمهوری اسلامی به آنجا فرستاده شده. لاشه ها ی موشکهائی که به عربستان سعود ی شلیک شده. قایق های پر از مواد منفجره در دریای سرخ. همه اینها از جمهوری اسلامی است. جمهوری اسلامی یا دارد تدارک جنگ را می بیند یا جنگی را به پیش می برد.

مقاله قبلیفراخوان چهره‌های فرهنگی و سیاسی برای رفراندوم تعیین حکومت آینده در ایران
مقاله بعدیکوتاهی اطلاعات سپاه در نگهداری از کاووس سیدامامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.